Kendi evinde bir hırsız gibi oracıkta oturmuş, kalbi sızlayarak Rolery' yi düşünüyordu. Bir seferinde, ki kulağa çok uzak geliyordu; on iki gün kadar önce tam da bu odada onsuz yapamayacağını söylemişti kıza. Şimdiysen gece gündüz koşturmaktan Rolery aklına bile gelmiyordu. Hiç değilse şimdi gelsin aklıma, şimdi oturup onu düsüneyim, diye hırladı sessizliğe; ama tek düşünebildiği, ikisinin çok yanlış bir zamanda, yanlış mevsimde doğduğuydu. Ölüm mevsimi başlarken aşık olamazda.