Esasen tabiatın hiçbir zaman, hiçbir durumda bize tabi olmadığını, onu hayalimizde kurduğumuz gibi değil, gerçekte olduğu gibi kabul etmemiz gerektiğini asla akıldan çıkarmamalıyız. Karşı koysak bile nasıl olsa kendini kabul ettirir zaten...
Özellikle Ortaçağ'da halkın toplum içindeki yeri, çocuğun aile içindeki konumuna benziyordu. Cahilliği, ahlaki ve entelektüel geriliği nedeniyle buna çocukluk çağı da denebilir ve: Bu çağ acımasızdır.