Etienne Davodeu çizgi roman yazarı ve Richard Leroy ise bir şarap üreticisi. Etienne şarap ile ilgili bir şey bilmiyor, Richard da çizgi roman ile ilgili bir şey bilmiyor. Etienne, Richard'a yanında bir yıl çalışmaya gidiyor. Richard da Etienne ile beraber bu bir yılda çizgi roman ve yazarları, yayıncılık hayatıyla ilgili bir şeyler öğreniyor. İkisi de birbirinin alani ile ilgili kendini "cahil" olarak tanımlıyor.
Bu zaman diliminde benim hoşuma giden şey ikisi de çok sabırlı. Karşı tarafa uzmanlık alanı ile ilgili yerinde doğru sorular soruyor, bu alanlarda emek harcıyorlar. Gidilmesi gereken yerlere gidiyorlar ya da yapılması gerekeni yapiyorlar. Yazarlar, şarap üreticileri ile tanışıyorlar,konusuyorlar.Yeter ki karşı taraf bir şeyler öğrensin amaç. İki karakter de kitabın kapağında yazıldığı gibi bir yılın sonunda"karşılıklı bir aydınlanma" yaşıyor.
Kitapta çizgi roman kitaplarından, yazarlarindan,çizgi roman fuarlarindan;bagcilikta, budama, toprak sürme, gübreleme, hasat, toprakta olması gereken detaylar,şarap yapımı ile ilgili birçok detaydan bahsediliyor.
Kitabın diline gelirsek Etienne ve Richard konuşmalarında tatlı bir mizah var. Bu mizahla, görseller ve bilgiler birleşince okur da bilgi sahibi oluyor.Cahiller'in bize artısı da burada. (Etienne gerçekten çok güzel çiziyor. )
Okuduğum kitaplardan Maus'u, Küçük Prens'in çizgi romanlarından Cahiller'de bahsedilmesi çok hoşuma gitti.
Dememe gerek var mi bilmiyorum. Bu kitaptan çizgi roman kitabı alışveriş listesi oluşturdum
Ben bu kitabı çok sevdim. İyi çizgi roman deyince aklıma artık Cahiller ve Maus İlk başta; ardından da Martin Eden, Persepolis, Sıradan Zaferler gelecek. Tavsiye ederim
Mide ülserinden cezaevi psikiyatri kliniğine giden bir serüven.Yazması yasaklanan, ufak ufak notlar halinde sigara paketiyle klinikten dışarıya çıkarılarak oluşan bir öykü kitabı!
Roger Van De Velde, Belçika doğumlu, bir gazetede köşe yazarlığı, spor yazarlığı ve sanat eleştirmenliği yapmıştır. Adaletsizlikle alakalı yazdığı yazılarıyla dikkatleri üzerine çeken Valde, geçirdiği mide rahatsızlığından dolayı bağımlılık yaptığı sonradan anlaşılan "palfium" adlı ağrı kesici ilacı günde dört doz yerine, altmış doz almaya başlar. Yüksek dozda ilaç tedarik edemeyince sahte reçete düzenleyerek suça karışır ve cezaevi kliniğine gönderilir.
Klinikte yaşaman olayları: Prometheus'un talimatıdır diye üç gün boyunca uzun sigara içen Daniel'i, yemeğini yediği için çok sevdiği kediyi öldürüp elinde kanlı kanlı sallandıran Leroy'u, Herkese boş kağıda milyarlarca dolar senet yazan Marqius'u ustaca, yer yer mizahta katıp bizlere muhteşem nüktedanlığıyla anlatır. Okunması için tavsiye ederim.
Çatırdayan Kafatasları
Çatırdayan Kafatasları
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir gerilim filmi izler gibi tüylerim diken diken okudum kitabı. Masumiyetin saf haliyle kötülüğün soğuk yüzünü aynı küçük bedende buluşturuyor yazar.
Rhoda Penmark; o sevimli, mükemmeliyetçi, kurdeleli kız çocuğunun, içindeki kötü tohum filizlenirken, annesinin çaresizce bir çözüm arayışına girmesi ve kendi geçmişiyle yüzleşmesini konu alıyor.
Gerilimin ustalıkla yükselmesi, karakterlerin olağanüstü doğallığı kitabın en sevdiğim yönlerinden biri oldu. Kurgu olmasına rağmen olayları tüm gerçekliğiyle yaşıyor, adeta Christine’in yanında, o evin içinde, nefesinizi tutarak bekliyorsunuz. Merhamet duygusu ile kötülüğün mutlaka cezalandırılmasını arzu eden adalet duygusu arasında sıkışıp kalıyorsunuz. Bir yandan Rhoda’ya karşı içten içe “Bu çocuk yok olsun” diye öfke duyarken, diğer yandan annesinin çaresiz sevgisine ve acısına tanıklık etmek vicdanınızı sızlatıyor.
William March, bu ikilemi öyle ustaca işliyor ki, okuduktan sonra bir süre “Ben olsam ne yapardım?” sorusundan kurtulamıyorsunuz. Rhoda’nın soğukkanlı gülümsemesi ile Christine’in kaygılı halleri gözünüzün önünden gitmiyor.
Sevdiğim karakterlerden biri de Leroy'du. Leroy'un laf sokmaları o kadar iyiydi ki hiç bitmesin istiyor insan.
Kötü tohum, Tersinekitap'ın Kör Nokta dizisinin ilk kitabı olarak yayımlanmış.
Tabiki bu ilkle böyle güzel bir başlangıç yapmak devamındaki kitaplara karşı da bir merak uyandırıyor.
Filme de uyarlanmış ama henüz izlemedim.
Keyifli okumalar
Sanatçılar serisine devam ederken, kronolojik ilerlediğimden, 19. yüzyıl sanatçıları ve empresyonistleri sırayla okuduğumu fark edip, Dost Kitabevi’nden aldığım “kültür kitaplığı” serisindeki “Empresyonizm”i okumanın tam vakti diye düşündüm.
1859 Salon’u, sanat tarihi açısından büyük önem taşımaktadır. Delacroix’nın, Bouguereau gibi ünlü ve nice isimler sergidedir. Pissarro, Degas, Manet, Fantin-Latour, Whistler, Monet ve Renior’ın Paris’e ayak bastıkları yoldur aynı zamanda. Sanatçıların kendini göstermesi aşına büyük şans olan Salon Sergileri’nse yer bulabilmek, sefaletten ve tanınmanın anahtarıdır bir nevi. İsviçreli ressam C. Gabriel Gleyre’in atölyesinde; Renoir, Sisley, Monet ve Bazille birbiriyle tanışırlar. 1863’te ikinci Salon Sergisi’ne jüriden reddedilen çalışmaların sayısı oldukça fazla olunca, imparatorluk Reddedilenler Salonu, resmî salonla aynı günde, 15 Mayıs 1963’te kapılarını açar. Henüz bir araya gelmemiş olan “empresyonistlerin” çalışmalarını göstermek için fırsattır. Sergide, Manet’nin “Kırda Öğle Yemeği” (1963) isimli eseri skandal ve çokça eleştiriye maruz kalır. Empresyonistler, modern resmin temsilcisi olmasına rağmen, tarihsel resim ve natürmort (ölüdoğa) resmetmekten vazgeçmez, özellikle Renoir’in Ingres sevdası ve Manet’nin Goya ve İspanyol resim tekniğini benimsemesi. Kitap, “Nü” konusuna da açıklık getiriyor ve Renoir için itinayla yerini korur. Gruba, sonra dahil olan Berthe Morisot, Manet’nin aynı zamanda “Balkon” eserindeki figürlerden biridir.
Emperyalistlerin gelişimini anlatmak, inanılmaz uzun süreceğinden ve yazacak yer olmadığından kısa keseceğim. Toplamda, sekiz defa salon sergilerine katıldı “izlenimciler”. Bu grubun ilk sergisi 1874’te açıldı. Sanat eleştirmeni, Louis Leroy, Monet’nin “İzlenim: Doğan Güneş” isimli eserinin
karanlık bir peter pan hikayesi1000Kitap
Selamm dostlarım. Her şey yolunda mı? Herkes hayatında bir kere de olsa Peter Pan ile ilgili masalları duymuştur. Peki ya Peter Pan kötü bir karakter mi, diye düşündünüz mü? İşte bu kitap tam olarak onun karanlık tarafını anlatıyor. Normalde önce konu anlatıyorum ama bu sefer önce içeriğinden başlamak istiyorum çünkü kitap ne kadar güzel olsa da tetikleyici unsurlarla dolu…
ᯓİçerik: KESİNLİKLE YETİŞKİN İÇERİKLİ +18 İçinde smut yok ama çocuk istismarı, madde kullanımı ve şiddet gibi tetikleyici unsurlar var!
ᯓKonu: Peter Pan gülümsemesi buluşacı ve oyun oynamayı seven büyümemiş bir çocuk. Eğer ona güvenirsen, seni sihirin olduğu büyülü bir diyara götürecek. Peter bir amaç uğruna çocukları kaçırırken “Şeytanlar” adını koyduğu bir birlik oluşturur. Manipüle edilen çocuklar kaptana karşı savaşırken Peter’in de gerçek karanlık yüzü ortaya çıkar. Bu diyarda neler olacak?
ᯓİnceleme: Dostlarrr, dostlar, ben ilk defa bir kitaptan hem rahatsız olup hem de çok beğendim. Ben kitabın yavaş okunması gerektiğini düşünüyorum ama tabi tercih meselesi. Öncelikle en sevdiğim şey her zaman farklı karakterin ilahi bakış açısıyla okumamız oldu ve Peter’in geçmişini okurken düşüncelere dalmamızı çok sevdim. Nedense bana daha gerçekçi hissettirdi.
Açık ara en sevdiğim karakter de Nick oldu. Nick diğer çocuklardan daha farklı; yani şöyle: Peter diğer çocukları çok kolay manipüle ederken Nick kolayca etkilenmiyor. İçinde bir savaş veriyor, yani ama maalesef orada bulunduğu sürece, içinde peri sihir karıştığı için duygu değişimleri yaşıyor. Nick birine zarar vermek isterken düşüncesi ile annesine olan özlemi bir çatışma içinde. Bunları okumak ise beni etkiledi gerçekten. Özellikle Leydi ile aralarında geçen sahneden sonra…
Yazar sanki sahneleri yazarken (özellikle cinayet sahneleri) :) şu
Herkese selam 🩵 Şubat ayının ilk kitabı bitti Bugün sizlere @gugununkitapdunyasi_ öncülüğünde #gügününkitapkulübü ile okuduğumuz @timasyayingrubu 'ndan çıkan #bernardozannoni 'nin yazmış olduğu #benimaptalniyetlerim kitabıyla geldim 🩷
Dün (11 Şubat'ta) kitap hakkında toplantımız oldu, yine harika bir söyleşiydi.
Yazar; yirmili yaşlarının başında kaleme aldığı ilk romanı olan "Benim Aptal Niyetlerim" ile İtalya'nın prestijli edebiyat ödüllerinden "Premio Bagutta" ve "Premio Campiello" ya layık görüldü.
Kitap; varoluşsal sancıların ve içgüdülerinin arasında kalan bir sansarın hayatını anlatıyor...
Dili sade ve akıcıydı, 2 günde bitirdim. Archy adında bir kaya sansarının otobiyografik romanını okuyorsunuz adeta, kitap bittikten sonra bile hâlâ aklınızda kalıyor okuduklarınız ve etkisinden çıkamıyorsunuz. Çok güzel ve sıradışı bir kitaptı, gerek konusu, gerek anlatımı, insanı içine çekmeyi başarıyor. Masalsı ve felsefi bir anlatımı var ve bunun yanında, özgürlük, ölüm, inanç, varoluş ve sürekli bir hayatta kalma mücadelesi de anlatılıyor.
Kitabın Konusu: Archy'nin babası hırsızlık yaparken yakalanır ve öldürülür. Archy, bir kaya sansarıdır, annesi ve kardeşleri ile birlikte bir yuvada yaşar. Bir gün abisi Leroy ve annesine karşı kendini ispatlamak için (yiyecek bir şeyler bulabilmek için) ağacın tepesindeki kuş yuvasına tırmanıyor ve bir kaza sonucu düşürek yaralanıyor, o olaydan sonra topal kalıyor ve annesi tarafından tefeci Solomon'a satılıyor. Yaşlı tilki Solomon, insanları ve Tanrı'yı biliyor, Archy'e de hem kendi bildiklerini ve hikayesini anlatıyor hem de okuma yazma öğretiyor. Onu düşünmeye ve sorgulamaya yönlendiriyor...
