“Kötülüğü iyilikle karşılamak istemiyorum,”diyordu.”İstemiyorum,çünkü o zaman iyiye verebileceğim bir şey kalmıyor.İyiliği iyilik,kötülüğü adalet karşılasın istiyorum.”
Dosyanın kapağını açmak istemediğimi hatırlıyorum.İstememiştim,çünkü içgüdüsel bir biçimde ne demek istediğini hissediyordum.Hayatım boyunca tanıdığım’üstat’ sadistler geçiyorlardı gözlerimin önünden.Garip olan ,onları sadece şubede ya da cezaevinde değil de,günlük yaşamda tanımış olmamdı!Sıradan insanlardı bunlar;anneler,babalar,gelinler,kayınvaldeler,öğretmenler,memureler,hastabakıcılar…Aşağılama ustaları,insanı rencide edecek,yerin dibine geçirecek doğru kelimeyi ya da doğru hakareti şıp diye kestirme ustaları,taşı gediğine koyma ustaları,inceden alay ustaları,inceden hakaret ustaları…