Zaten yara almadan bu dünyada yaşabilmek mümkün mü? Ancak biliyorum ki insan bu yaralarla büyüyor, var oluyor.
Varoluşun da, kayboluşun da altındaki imza hep bu yaralara aittir. Başarılar da, yenilgiler de bu yaraların eseri.
Şimdi sana düşen bir an önce hayatı affetmen. Hepimiz hata yapıyoruz. Bunları geçmişte bırak. Kinle, öfkeyle yaşarsan hayat sana güzel şeyler veremez. Bu sefer de böyle kesersin önünü. Sen aç kollarını, sarıl dünyaya, bak bakalım o zaman dünya sana neler verecek.