…fakat yinede seviyordum hayatı.Bu gülünç zaaf belki de en vahim eğilimlerimizden biridir; biteviye yere çalmaya can attığımız bir yükü daima taşıma arzusu varlığından iğrenmek ama yine de yapışmak o varlığa , velhasıl bizi yutmakta olan o yılanı, kalbimizi kemirinceye değin okşamak….Bundan daha aptalca birşey olabilir mi ?
Kitap dönemin insan yapı ve yaşamını anlamamız için anlaşılır bir roman ayrıca yazarın romandaki karakter çokluğu hoşuma gitti diyebilirim
Romanı üç bölümden değerlendirdim ana karakter
Ayaşlı nın günümüz ismiyle pansiyonuna farklı karakter ve yapıda insanların gelmesi daha sonra yaşamaları tanınmaları ilişkileri daha sonra çeşitli sebeplerle teker teker ayrılmaları ….