" Kayra , 'Ne kadar yalnızsan o kadar uzağa gidersin. Ne kadar terk edersen o kadar ölürsün! ' demiştik. Hatırlarsın... Seni Abidjan'daki otel odanda gördüğün rüyalardan uyandırdığım için pişman değilim... Ama bil ki, zihnin cehennemindir. Sonsuza kadar yaşayacak. Senin gibi. Öldüğünde ise, sen orada olmayacaksın ne yazık ki"
yatağı olmayan insanların birbirlerini dinleyecek kadar sabrı yoktur çünkü. insanın kendine verebileceği en acılı cezadır uykusuzluk. dayanılması en zor olanıdır.
yaşayarak intihar etmeyi seçenlere yardım edilemez... bir stil meselesi. ya ağzına soktuğun bir 38'lik ya da ölene kadar kendini oksijenle zehirlemek. seçersin ölümünü! çocuk oyuncağı kalır kendini asmalar, over dose'lar , altmış sekiz yıllık intiharların yanında.