artık kimse bilmiyor beni. izlemiyor yaptıklarımı. hiçbir tanrının ilgi alanına girmiyorum. ilginç değilim hiçbir güç için. kurtuluşu olmayan bir ruh gibi. freni patlamış bir kamyon gibi.
insan, insan olmaya geliyor dünyaya. kesinlikle bir tercihi yok. hiçbir şeyi seçemeden de gömülüyor toprağa. yerin iki metre altındayken de bin bir böceğe lunapark oluyor daha önce bin bir dudağın öptüğü bedeni...
anormal, normal, iyi, güzel, çirkin ve benzer sıfatların var olamayacaklarını kanıtlamak. tabii böylesi bir kanıtı sadece ben görüyorum. ama belki bir gün başkaları da hisseder. başka insanlarda benden sonra anlarlar mevcut insan ırkının sakat olduğunu. anlarlar belki de, delilerin dünyanın gerçek efendileri olma ihtimalini...