Levent
@leventklc
Kımıldanmak, toplanmak, kendimi kıran şeyleri, bilgi
parçalarını toplamak istiyordum, fakat imkânsızdı, çünkü
korkunç pervanesiyle «zaman» içimde dönüyor ve durmadan,
durmadan beni dağıtıyordu.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bu kısa zaman içinde gözlerimin önünden kaç insan yüzü, kaç insan talihi geçmişti?
Rast gele bir kaç sayfasını karıştırdığımız bir kitap gibi
Üzerimde birdenbire bu elli senenin ağırlığını çökmüş buluyorum.
Yükünden ziyade, içinden çıkılmaz «absurdite»siyle ezen bir
ağırlık!
Halbuki şimdi yalnız kendi hayatlarını israf edenleri affetmeği öğrendim.
Valery, bir yazısında,«Medeniyetlerin insanlar gibi ölümlü olduğunu artık öğrendik.» der.