levent öncel
@leventoncel
Şu anda okuduğu kitap
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Özlem bir anlığına yeni durumunu unutuyor, "Bana gelin de size bir deniz ürünlü paella yapayım," diyor.
"Olur, olur" diye gülüyor kızlar. "Biz küçük tüpümüzü, tavamızı alıp otele geliriz. Sen midyeleri, karidesleri, al yeter."
Özlem de gülüyor, hiç bozuntuya vermiyor. Ağrı ilk o zaman yokluyor işte. Kızlar gülünce kafasına dank ediyor, İstanbul'da artık gidecek bir evi olmadığı. O ana kadar, annesinden kaldığı gibi muhafaza ettiği, her yaz en az üç kere Ege karidesleri ve Ada midyeleriyle paella yaptığı aydınlık mutfağı hatırlıyor, gözleri doluyor.
Sosyetesinin de, eli yüzü düzgününün de, tüm meyhanelerde fasıldan bugüne kalan artık ele geçirilemeyecek bir geçmiş zaman arzusu. Fasıllar bir tür zaman makinesi, müzik niteliğini kaybetmiş seslerden oluşan bir dalgaya kendini bırakıyorsun, musikide estetik yaratmış bir zamana anlık bir yolculuk yapıp süfli zamanına geri dönüyorsun.
Bağlılığın güven duygusuyla ilgisi var, bağlanmak biraz da güvenmek demek. Güven insana iyi gelen bir his. Öte yandan bağlılık özgürlüğün de ayaklarını bağlayan bir his.
Cumhuriyet dönemi Türk edebiyatının Reşat Nuri, Refik Halit, Yakup Kadri gibi şehirli yazarlarında taşra bir saadet ülkesi değildi. Ama aşağılanmayı, hor görülmeyi hak eden bir yer asla değildi. Bu şehirli yazarların romanlarında taşranın sevilesi özelliklerine romantik bir vurgu yapılıyor, taşralı-şehirli ikileminde öykü finalleri genellikle taşralının lehine geliştiriliyor, sonuç olarak taşralı şehirle, şehirliyle barıştırılıyordu.