asin
@levlaasin
138 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Uçmayı beceremeyenler, kanat kırmayı çok severler.
Yeryüzünün en yüksek tepesine bile çıksanız üzerinizde her zaman bir gökyüzü olacaktı.
Çok uzun bir süre sonunda korkuların karanlıktan doğmadığını anladım. Korkular da yıldızlar gibi hep oradaydılar. Onları fark etmeyişimin nedeni ise sadece gün ışığıydı. Etrafımdaki bu geçici parlaklık. Ama nihayetinde içine hapsoldum bu karanlığı sonunda anladım. Şu yerküre üzerinde dünyanın en yalnız canlısı gibi hissetsem de yıllardır biriktirdigim tüm acı ve korkuların beni hiçbir zaman yalnız bırakmadığını fark ettim. İşte beni dönüştüren bu acımasız gerçek oldu. O kadar uzun süre karanlığa bakınca, karanlık da artık bana bakmaya başladı.

