“Ben,dedi, kendimi bir zaman için, gökte uçan bir yıldız sanmıştım.Halbuki bu toprağa bağlı bir köleyim.Bizim ayaklarımız zincirli.Senin eline yapışırsam,seni de bu zincire bağlayacağımızı anlıyorum.”
“…Alaca bir at koşar içimde
Zamansız, mekânsız nefese doğru…
…At vuruldu; içim paramparça…
…Yine de, bırakamam yerlere gururumu
İstenmediğim yeri usulca terk ederim
Hâtıra kalsın diye bırakır da ruhumu
Mahzun bir derviş gibi boyun büker, giderim…”