Kaygılarımdan gemi yaptım beni içine almadı dışında sürükledi.
Beden soğuğa battı, rüzgara yenildi.
Halime balıklar alay eyledi
Denize battıkça daha çok ağlamak geldi
Gözyaşları suya karıştı
Bırak beni, ey benliğim dedim
Dur daha zamanın var dendi
Acıma acı kattım
Kaçamadım, denediysemde olmadı.
İnsan kendine yenildi
Etrafına kucak açtı
Kendine kucak açamadı
Belki de başkasından bekledi
Onlarda hayatına devam etti
Zamanın kırbaçları üzerine vuruldu
Kanlar dışarı savruldu
Her kan aktıkça hayata göz yumdu.
Hayat onun kulağına fısıldanan kelimelerin kanla bulanmış celladıydı
Hayat onun cehennemiydi...