zeynep
@levra
...
benim hayranlığımdan inlerdi şehir
ben atlara ve uzaklara hayrandım
Şu anda okuduğu kitap
Kötü işler gömülse de yerin dibine
Çıkar bir gün insanların gözü önüne.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Çağdaş insanın korkusu, vicdansızlığından kaynaklanıyor belki de. Kim duyumsatacak vicdanımızı bize? İnsan mı, toprak mı? Ölüm mü, yaşam mı?..
Her yerde, insanı şaşırtan cin sürüleri: cadı kazanlarına ateşler taşıyan. Acı, yeryüzünü, toprağa düşen bomba gibi, oyuyor: herkes, vicdanını boyutlandırmak zorunda.
İnsana ulaşmak, çok sarp yollardan geçmekle olasıdır ancak: çetin bir ceviz insan: kır; bir kabuk daha; onu da kır: çok derinlerde insanın bilmecesi.
Yargılıyız acı çekmeye. Acının her şeye egemen olduğu bir çağda yaşıyoruz: en çok insan öldürülen bir çağ çünkü bu. Özelikle, Türkiye'de her şeyin üstünü yoğun bir acı kaplamış: gülüşümüz bile acıdır bizim.