Tropes: enemies to lovers, forced proximity, found family, Reverse grumpy x sunshine, badass fmc, hunger games meets ACOTAR
Spice Level: 3/5, 1-2 explicit scenes
POV: single, 1st person
Vampirler, krallıklar, savaş falan derken aslında bildiğimiz türden bir dünya gibi başlıyor ama özgün bir kurgu kurulmuş. İlk kitapta hikaye tamamen Hunger Games tarzı ölümcül bir turnuva üzerine kurulu. Oraya’nın (FMC), acımasız bir vampir kral tarafından evlat edinilen bir yetim olması fikri beni daha ilk sayfadan yakaladı. Hikayenin büyük kısmı bu turnuvada geçiyor ve tempoyu hiç düşürmüyor.
Kitapta diyaloglardan ziyade iç sesleri ve betimlemeler ağırlıkta, bu da karakteri daha iyi tanıtıyor açıkçası. Raihn (MMC) ise ACOTAR’daki Rhysand gibi. Raihn ve Oraya arasındaki o zorunlu ittifak bölümlerini okumak keyifliydi. İkisinin arasındaki çekim harikaydı ama birbirlerine aşık olma süreçleri biraz hızlı gelişti gibi geldi bana. Aralarında biraz daha yaşanmışlık olmasını dilerdim.
Özetle, akıcı ve kolay okunur bir kitap. Hikayenin sonundaki plot twist'ler güzeldi, beni şaşırtan yerler oldu. İkinci kitapta Oraya'nın ne yapacağını merak ediyorum.
Serinin en kötü kitabı olabilir.
Kadın adama güvenmiyor ve ilişkiye hazır değil çünkü kocası leş gibi bir herifti. Bir iki saat geçirdiği uzaylıya güvenmeyip ilişki istememesine rağmen onunla baya sevgili gibi davranıyor. Ana erkek zaten dün tanıştığı kadına ertesi gün çocuklara ve aileye sahip olmak istediğini söylüyor :D
İki saat önce ölümden döndüler falan sjsjjsjs Uzaylı beyinli djjdjkd
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İlk kitaba göre daha ölçülü ve ilişkiyi adım adım ilerlemesiyle okuyabildiğimiz bir kitaptı. Karakterlere ve yaşanılan yere yavaş yavaş adapte olabilecek kadar derinleştirmiş.
Konusundan falan bahsetmeyeceğim. Bu serilerin konusu hep aynı. İncelemelerim daima seriyle ilgili bir iki cümlelerimden oluşacak.
Umarım bu serinin devamı beni hayal kırıklığına uğratmaz.
7/10
Yani üç günde her şey yaşandı. Karakter hemen tav oldu falan. Kısa bir kitap olduğunu biliyorum ama Ruby Dixon okuduktan sonra az sayfayla ilişkileri anlatmanın sorun olmayacağını görünce bu kitaptan beklentim de bu yöndeydi.
Bir şeyler eksikti ya. Ne olduğuna anlam veremesem de eksikti işte.
Seriye devam edeceğim bakalım ne olacak
little daisy
Spoiler— Kitap aslında konu olarak zengindi, boşlukları yoktu her karakterin kusuru vardı ve güzel bir olay örgüsü vardı. Sonu da şaşırtıcı mıydı, evet fena değildi bence. Ama kitapta sürekli bir özne karmaşası oldu. Bir tek Amir’in kendi ağzından diğerlerinin ise 3. kişi ağzından okuduk ama yine de çok karmaşıktı. Başta mesela belirtse yazar isimleri kafamız bu kadar karışmazdı. Bir de şu tweetler var… Başlarda okudum hani ipucu mu var diye ama yok boş boş şeylerdi. Sonra okumamaya başladım o kısımları. Haberler de öyle saçmaydı. Biz biliyoruz zaten yani polisin ağzından okuyoruz, ne gerek var? Ama neyse. Daisy’nin yaşının çok küçük(8) olması bende kafa karışıklığı yarattı sanırım. Hani yeni yazmayı öğrenmiş olmuyor mu bunlar? Daisy fazla sinsiydi yani. Tabii ki herkes yaşadığı şeylerin toplamıdır ama bana kız yine de küçük geldi. Onun dışında, Mason ailesinin verdiği rahatsız edicilik… Leo bile bir ara korkuttu beni. Bu arada Everett’in içgüdüleri çok güçlüydü ona bayıldım:) Kitap hızla bitiyor ama karakterler başımı ağrıttı dediğim gibi ben şu an kimden okuyorum diyerek. Kitap yine de fena değildi, geriliyorsunuz biraz.
Merhabalar
~Son Şeyler Ülkesinde-Paul Auster
Her şey bitmeye, tükenme yakın olduğu zamanda neler yaşanacak?
Yiyecek, kıyafet, barınma, temizlik ve güvenlik ..
Gazeteci abisini ülkenin bir tarafında yaşanan sefalete gönderen Anna uzun süre geri dönmemesi ile endişelenir. Onu aramak için sonu belirsiz, hayatta kalmanın çok zor belki de imkansız olduğu leş bir dünyaya adım atar. Hayatta kalmaya çalışmak yeterince zorken, hele kayıp birini aramak..
Yazar bize; bu önüne geçilemez tüketimin, yozlaşmanın sonunda neler olabileceğini kafamıza vura vura gösteriyor. Şu anda, bugün de kendimize mesele ettiğimiz, önemli gördüğümüz bir çok ayrıntının temel ihtiyaçlar karşılanmadığında çok küçük ve acınası olduğunu gösteriyor.
Karnını hiç doyuramadığın, hele başını bir eve hiç sokamadığın, en garibi ise ölemediğin bir zaman, yer..
Son şeyler ülkesi .
Kalemi çok güçlü yazar bize gerçekçi bir betimleme ile kabus dolu bir dünya gösteriyor. Kapılmadan, etkilenmeden, düşünmeden okumak imkansız.
Herkesin şapkasını önüne koyması gerektiğini anlatan, küçük ayrıntılardan büyük anlamlar çıkarılan bu kitabı hepinize tavsiye ediyorum.
Herkese iyi okumalar
