Kitap sevgisi diye bir sevgi vardır sanırım. Ana sevgisi , kardeş sevgisi , yâr sevgisi gibi bir sevgi . Bu sevgi insanın içinde doğuştan mıdır? Yoksa sonradan mı uyanır ? Bunu bilmiyorum. Daha doğrusu , ben şöyle inanıyorum : Kitap sevgisi de bütün öbür sevgiler gibi doğuştan vardır ; ama uyuyordur .
Her derdin ilacı ; bir tatlı tebessüm , iki güzel söz .
“Anılar defterinde gül yaprağı
Gibi unutuldum kurudum
Başıma düştü sevda ağı
Bir başıma tenhalarda kahroldum…”
-Cahit Zarifoğlu -
