Kurulan her iktidarda, neredeyse hissedilmeyen, hafif bir küçümseme vardır: Üzerinde hakimiyet kurulana yönelik bir küçümseme. Bir insan ruhuna ancak o insanı tanıyarak, anlayarak ve çok ölçülü bir şekilde küçümseyerek hakim olunabilir.
Konrad'ın sevdiği müzik unutmayı sağlamıyor, insanların içindeki tutkulara ve suçluluk duygusuna temas ediyor, hayatın onların kalplerinde ve bilinçlerinde daha gerçek olmasını istiyordu.
Ben bir adamı öldürürken belimdeki kılıcı kullanırım ama sizler kılıç kullanmazsınız. Sizler nüfuzunuzla öldürürsünüz, paranızla öldürürsünüz, süslü püslü sözlerinizle bile öldürürsünüz belki. Tabii ki kan dökülmez, karşınızdaki adam capcanlı yaşar ancak buna rağmen onu basbayağı öldürmüşsünüzdür.
Kiminkisi daha büyük bir günah bilemiyorum. Sizinki mi, benimki mi?