Ve ant içerim ki,
bir mendil işleyeceğim yarına kadar,
gözlerine sunduğum şiirlerle süslü
ve bir tümceyle, baldan ve öpücüklerden tatlı:
“Bir Filistin vardı,
bir Filistin gene var!”
Genelde şunu dersiniz: ''Veririm ama sadece hak edene.'' meyve bahçesindeki ağaçlar söyler bunu çayırınızdaki sürüler. Verirler ki ,yaşayabilsinler zira vermemek, kendine saklamak, ölmektir. Elbette ki günleri ve geceleri hak edenler başka her şeyi de hak ederler sizden. Ve hayat okyanusundan içmeyi hak eden kişi, illaki sizin derenizden bir bardak su doldurmayı da hak eder. Almaya dair ( yardım/sadaka almak değil) güven ve cesaretten hangi erdem daha büyük olabilir?