Güzeldi ve değerliydi yaşadıklarımız; kendilerine layık birer yer bulacaklar ikimizin de yaşamlarında: Hüzünleri eksik olmayacak - ama olsun: olacaklar ya!...
Bak, seni suçlayacak değilim - kendimi zaten - her zamanki gibi - yeterince suçluyorum; ama ondan da kaçınmaya çalışacağım: Suçlu falan yok! - Çünkü suç yok.
Gidip bir yerde denizle, güneşle, yapayalnız olmak istiyorum. Bu son olaylar bütün gücümü aldı götürdü. Boş bir pil gibiyim! Gelecek olaylar da son derece güçlü olmamı gerektirecek.
Şöyle bir ikilem yaşıyorum: Seni bütünüyle kendime istiyorum; ama senin özgür olmanı, bağımsız olmanı da istiyorum - bana bağlı olmanı; ama, benden bağımsız olmanı...
Bunlar bağdaştırması olanaksız şeyler mi?