Leyla Qarayeva
@leylaqarayeva
This is the end
Gədəbəy
19 Ağustos 2004
32 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
"Mən ədəbiyyat üfüqunda doğan günəşəm"
#Nəsimi
Nəsimi filminin son səhnəsində dərisi soyulanda, Nəsimin dediyi bu ifadə mənə çox təsir eləmişdi. Fiziki cəhətdən əzab çəkən biri azadlıq, bəşəriyyəti və ədəbiyyat uğrunda mübarizəni davam etdirirdi. Ruhən dəyərlərindən imtina etmirdi. Nəsimi filminin yeri ayrıdır.
Hələ də mövcud olan "ata" obrazları.
60 yaşım var, adıma güldən ağır bir söz deyilməyib. Aləmə mən gülmüşəm... İndi siz məni biabır edirsiniz! Mənim qızım teatrlara, oyunbazxanalara getsin? Xalq mənə tənə vursun, itin balası, it! Dağıdaram beynini! Qanlı Rüstəm kimi hamınızı qıraram.
Günümüzdə hələ də mövcud olan "ata" obrazları.
Son 2 ayda 
Rövşen Abdullaoğlu kimi əjdaha bir yazarla tanış oldum. Ən son Kafkanın kitablarını bu qədər tez vaxtda alıb oxuduğumu xatırlayıram. Bu yazarıda tələbələrimin sayəsində tanımışam. "Müəllim paylaşdığınız kitab rəfinizdə, diqqətlə baxdıq, öz yazarlarımız çox az oldugunu gördük" cümləsi ilə başladı. İlk kitabı "Reyslər üzərinə uzanmış adam" oldu. Və bu kitabdan sonrada müəllimə ayrı bir bağlılıq yarandı. Daha sonra digər tələbələrimin aldığı "Abaddon" kitabını oxudum. İlk kitabı necə kədərli idisə, ikincisi o qədər həyəcanlı idi. Naxçıvanda tanış oldum, Naxçıvanda 2 kitabını bitirdim deyərək, sonuncu kitabınıda Bakıya gəlməyimə bir gün qalmış elə Naxçıvandan aldım. Hal-hazırdada onu oxumağa başlayıram. İlk səhifələrdən verdiyi vibe zatən yenə "özü" olduğunu göstərir.
Qısacası bu müəllimin kitabını oxuyun, oxutdurun. Adamın yetəri qədər uğuru var amma yenədə biz öz dəyərimizi verməliyik.
mütləq, tövsiyyə üçün təşəkkürlər. Bir iki daha başqa kitablarını oxumağı düşünürdüm👍🏻
Qürur məsələsiİnsan ve Duygular
Keçən gün anam bizim kasıb kirayə evinə gəlmişdi. Evi ondan fərqli olaraq çox az dağınıq saxladığımız üçün evə keçməyi qəbul etmədi və girişdə məni gözlədi. Keçərli səbəb isə budur ki, içəri girsəm gərək təmizləyim sonra çıxım. Bizim evə isə anam keçid etsə, bir həftə çıxa bilməsi mümkünsüz olduğu üçün bu fikri ilə mən də razılaşdım. Sonra mənim bir-biri ardınca sıraladığım yalanlar başladı. Soruşur ki, nəyin var və nə nəyin əksikdir? Əksikləri de, həll edək.
Deyirəm yağ, makaron, düyü, yumurta, pomidor və s. almışam. Amma bunların əksinə məni evdə bir pomidor və dörd dənə yumurta gözləyir. O dörd yumurtanın ikisini də ev yoldaşlarım sağ olsunlar, sındırıblar. Mən isə mağaza aləmində birinin üstünə beşini qoyub danışıram. Qəribə bir hal idi. Əslində, həyatımda ən son bu pul məsələsi ilə bağlı anamdan utanmadığım qalmışdı, lakin zaman ötdükcə artıq ondan da utanıram. İnsanın yaşı artdıqca qüruru öz bağrına basır. Əvvəllər anam xərclik olaraq beş manat vermir deyə dünyanı dağıdırdım. İndi Allaha yalvarıram ki, pul bitməmiş hər şeyi hiss edib özü atsın. Böyüdüm deyəsən, ya da tamamilə başqa bir şey baş verdi. Hər nə oldusa, hər şey xarakter olaraq yaxşı yöndə, hadisə olaraq tamamilə əksinə davam edir. Bunların bir gün müsbət mövqedə qovuşması diləyilə...
2ci kursa keçəndə fikir verdim ki atamdan pul istəyəndə çəkinirəm, ona görə gələn ayin təqaüdünə qədər pulumu ehtiyatla xərcləyirəm.
Əgər sadəcə təqaüdün yetə biləcəyi qədər xərcləmələr ediriksə, gözəl bir haldır. Lakin özümüzü inkişaf etdirəcəyik deyə daxil olduğumuz kurslar, onun kitabları, yol pulu, ev pulu və s. aləm bir-birinə dəyir.
Anamın mənə hər gün dediyi)
-Aşa-aşa yerimə, yeriyəndə kürəyini düz tut.
Hətta oturanda da kürəyini düz tut demələri😶
Telefonla zəng edəndə də deyir ki, bilirəm ki, kürəyini əymisən, ona görə də düz otur)