"Çünkü duyguların sesi var. Konuşuyorlar, bize bir şeyler söylüyorlar. Biz de onlara 'düşünce' diyoruz. Misal;
-Korku, "Yapamayacağım"
-Öfke, "Bunu bana nasıl yapar?"
-Endişe, " Ya başıma kötü bir şey gelirse"
-Utanç, "Rezil oldum"
-Üzüntü, "Çok yalnızım"
-Mutluluk, "Ne iyi yaptım" diyebiliyor.."
Bazı yolların daha kolay olacağını düşünmek işimize geliyor bence. Ama belki de kolay yol yoktur. (...) Her gün, her an yeni bir evrene giriyoruz. Boş yere hayatımızın farklı olmasını diliyor, kendimizi başkalarıyla ve kendimizin farklı versiyonlarıyla karşılaştırıp duruyoruz ama gerçekte çoğu hayat bir yere kadar iyi ve bir yere kadar kötü.