Elif Şulenur AYAZ
@lfslnryz
Hayalleri olan biri.
Ses tonu bana annesinin hayatta olmadığını hatırlatınca nasıl herkesin benim önümde babalarından bahsetmekten biraz rahatsız olduğunu düşündüm. Kendi babasızlığımı hatırlayacağımdan endişeleniyorlardı hep, sanki unutmam mümkünmüş gibi.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İçimdeki cehennemi savaşta yürekli bir savaşçıyım.
Nolite te bastardes carborundorum.
"Piçlerin canını sıkmasına izin verme."
Hayat, üstünde hakimiyet kurabileceğin bir şey değil.
Tasarımından tutun da karakterlerin isimlerine kadar her yeri ince ince işlenmiş okurken aslında çok basit bir şeyi anlatıyor gibi duran ama aslında ne kadar derin ve sonsuz bir boşlukta olduğumuzu fark ettiren kitap. Kapağın üstündeki sarmal, alt kapaktaki "kertenkele", kılıfın altındaki alıntılar, Aza'nın soyadının Holmes olması ve daha kim bilir benim dikkatimi çekmeyen nice detay...
John Green'in bu kadar başarılı olmasının nedeni bence yazdıklarının farklı olmasından çok öte. Aza'nın sarmallarını okurken ruhunuzun Aza gibi sıkıştığını hissedeceksiniz. İsterse yeterince sürükleyici yazabilecekken sarmalların olduğu satırların insanı gerçekten bir sarmala sürüklemesi John Green'in yeteneğidir.
Minik mavi gezegendeki minicik insanlar olduğumuz ve bir avuç günümüzü nasıl heba ettiğimizi gözler önüne seriyor. Öte yandan kendi içine hapsolmuş insanların karanlık delhizlerine ışık tutuyor. David ya da Daisy veya Mychal çevremizde olmayabilir. Ama Aza gibiler her yerdeler.
