Herkes bir dönemin suçunu benim omuzlarıma yıkarak rahatlamak istiyor. İşte politika böyle acımasız bir şey bizim memlekette. Bir zamanlar yanıma girebilmek için araya adam koyanlar, iş ve torpil rica edenler, hatta yalvaranlar, şimdi adımı almıyorlar ağızlarına. Gözden düşmek korkunç bir şey delikanlı.
Her şey ama her şey saçma sapandı. Değişimden önce uğruna canımı verebileceğim birçok şey, iğrenç bir bulaşık suyuydu artık. İçimdeki karanlık, beni yaşayanlar dünyasına yaklaştırmıyordu.
O dönemde yaşamayı unutmuştum sanki. Bunu birinin hatırlatması gerekiyordu. " Nefes almam gerek !" diye düşünmesem nefes almayacaktım.
Bütün bunlar bir köpek gibi bağlanmam , sevgi ve merhamet dilenmem yüzünden başıma gelmişti. İnsan denilen yaratıklara ilişkin düşüncelerimin yanlışlığı yüzünden. Dünyayı aydınlık ve sıcak, merhametli bir yer gibi düşünmem yüzünden. Bütün köpekler saftır zaten.
Oysa şimdi bir kediyim ben : Uzak, denetimli, soğukkanlı ve güçlü bir kedi.