Çokça zaman şöyle dersiniz, "veririm, ancak safi hak edenlere." Ne meyve bahçenizdeki ağaçlar böyle der ne de meranızdaki sürüler. Onlar verirler ki yaşayabilsinler çünkü vermekten sakınmak telef olmak demektir.
Çocuklarınız, sizin çocuklarınız değildir. Sizin sayenizde gelirler ama sizden değiller, sizinle olsalar dahi ait değiller size. Sevginizi verebilirsiniz onlara, ancak düşüncelerinizi değil. Zira onların kendi fikirleri var. Bedenlerini misafir edebilseniz de ruhlarını edemezsiniz.
Her ne kadar aynı melodiyle titreşseler de, udun telleri bile yalnızdır. Kalplerinizi verin birbirinize ama himayeniz altına değil. Çünkü yalnızca Yaşam'ın eli kalplerinizin sahibi olabilir. Ve bir arada kalın ama birbirinize çok sokulmadan: Hem tapınağın sütunları da ayrı durur, nasıl ki meşe ile selvi büyümez birbirinin gölgesinde.