“ Örneğin, neden şarabı erkekler içiyordu da, kadınlar suya talim ediyordu? Cinsiyetlerden biri neden öylesine refah içindeyken, diğeri yoksulluk çekiyordu?”
“Burada insan mutlu olabilir. Hayatımda bir kez ben de mutlu olmak istedim, kaygısız insanların hayatının nasıl da güzel olabileceğini ben de hissetmek istedim.Bir kez olsun, elli yıl yazmaktan ve hesaplamaktan ve pazarlık yaptıktan sonra, biraz olsun rahat etmek... Bir kez, sadece bir kez, bir kez olsun mezara girmeden…”
Kader daima, dışarıdan ruha temas etmeden çok önce kişinin ruhunda ve bedeninde dolaşmaya başlar. Kendinin farkına varmak, kendini savunmaktır ve çoğu zaman bu boşunadır. Ancak insan bütün bunları fark ettiğinde, zaten artık her şey için geç olmuş demektir.
“İnsanoğlu uygarlık yolundaki kanlı ilerleyişine başlamadan önce, ilkelliğin karanlığına giderek daha çok batmaya mahkûmdur. Sayımız artınca ve herkese yer olmadığını hissettiğimizde birbirimizi öldürmeye başlayacağız.”