lili
@lilisu
ve öyle saniyorum ki, beni ölüm dösegimden cagirsaydin bile, yataktan kalkip seninle gitme gücünü toplardim
sen, beni asla, asla tanimayan, bir su birikintisinin yanindan gecercesine yanimdan gecip giden, bir tasa basarcasina üstüme basan, hep, ama hep yoluna devam eden ve beni sonsuz bir bekleyis icerisinde birakan sen, kimsin ki benim icin?
yalnızca senin hayatinin, senin varlıgının cevresinde dolanmaya koyuldum
“şu anda, sana güzel bir söz söyleyebilmek icin, on bin kitap okumus olmayi isterdim,” dedi: “gene de az gelişmiş bir cümle söylemeden icim rahat etmeyecek : seni tanidigima cok sevindim kendi capimda.”
sanki, görünmez bir kuvvetin tesiriyle bilmediğim bir yörüngenin üstünde hareket ediyordum