" Ne kadar basit,ne kadar hızlı olurdu; bir tutunma, köprü korkuluğunun üzerinden bir hamle, ardından aşağıda, aşağıdaki o sessiz karanlıkta birkaç çırpınma dakikası daha ve sonsuz huzur...Bütün gerçeklerden uzak, zengin, sonsuz bir huzur, bir daha uyanmayacak olmanın insanı sakinleştiren tesellisi..."
" Kalpteki sevgi, tıpkı bir sedir ağacının dalları gibidir, ağaç en güçlü dalını kaybetse de ölmez, sadece acı çeker. Bütün diriliğini bir başka dala aktarır ki çabucak büyüsün ve ıssız kalan yerleri doldursun."
" Keder dolu ruhlar huzuru yalnızlıkta bulurlar. Tıpkı yaralı bir geyiğin sürüsünden ayrılarak, yaraları iyileşene ya da ölene kadar bir mağarada yaşaması gibi, dertli kişiler de insanlardan uzak durur."