Ayşenur
@lilithshere
Tükendiğin hâlde, utanmadan ayakta durabiliyorsun hâlâ.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bu çok tuhaf, ama hayatımda ilk kez yalnızlığımın bütün karanlıklarını, bütün ümitsizliğini anlattığım o anda, tam o anda yalnızlık uçtu gitti! Daha bana hiç dokunulmadığını söylediğim o an, dokunulmaya izin verdiğim ilk andı! Sanki içimdeki kocaman bir buz kütlesi birdenbire çatlamaya ve kırılmaya başladı; olağanüstü bir andı.”
“Ne paradoks, değil mi?” dedi Breuer. “İnziva yalnız inzivada var olabiliyor. Paylaşıldığı an havaya karışıyor.”
Zaman zaman kuşkucu ve uyanık olmak gerek, bu doğru, ama bazen de insanın kendisini bir başkasının korumasına terk etmesi ve kendisine dokunulmasına izin vermesi gerekir.
Yalnızlığıma yenilip düşkünlüğümü başkalarına anlatacak olduğum ender zamanlardan sonra, hep kendi kendimden nefret etmişimdir. Kendime yabancılaşıyor, adeta ihanet etmiş gibi hissediyorum.
Önce zorunlu olanı istemek, sonra da istenileni sevmek gerekiyor...‘böyle oldu’yu ‘böyle istedim’e dönüştürmeyi öğretecektim