Çocukluk acılarımızın ayrı bir yeri vardır zihnimizde.Yasadıkça çoğu şeyi unuturuz ama çocuklukta aldığımız yaralar bütün ihtişamıyla durur zihnimizde; çünkü o acılar,o zaman inançlar, kırılmışlıklar, kişiliğimizin oluşmasında önemli rol oynarlar. kişiliğimiz ise seçimlerimizi etkiler,yani kaderimizi yazar.
Ülkemizde insanlar birbirinden o kadar farklı sorunlar yaşıyorlar ki dıştan bakınca bunu hiçbirimiz anlayamıyoruz."Mükemmel bir hayatı var"dediğimiz kişilerin iç dünyalarında durum hiç de öyle değil. En zoru da bu galiba, çünkü görünürde sizi mutsuz eden hiçbir şey yok ve siz yine de çok mutsuzsunuz.
Nasıl da öğretmişler bize aşkın fedakârlık olduğunu, erkeğin şiddetle, baskıyla, kadının ise sessiz sitemsiz sevmesinin,yeri gelince kenara çekilmesinin doğal olduğunu...