Betül
@limonciceginden
"Bunu bilmeni istedim. Bizim... Benim senden nefret etmediğimi."
Nesta, Cassian'ın bakışlarında gördüğü şeyi tarttı. Muhtemelen görmesine izin vermesi akıllıca değildi. Ama sessizce, "Ve ben de senden hiç nefret etmedim Cassian," dedi.
Bununla birlikte, önce kelimelerle, sonra da adını kullanarak Cassian'ın tam midesine vurmamış gibi kapıdan içeri girdi.
Cassian, Nesta merdivenlerden inene kadar tuttuğu nefesi serbest bırakmadı.
okuyan.öğretmen isimli okura yanıt verildi
Betül
Yıllardır bu kitabın çıkmasını bekliyorum. Tabii ki yemedim içmedim başına oturdum 😁
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Çok uzun zamandır yanı başımda okunmayı bekleyen Siobhan Dowd'un fikrinden esinlenerek Patrick Ness 'ın kaleme aldığı Canavarın Çağrısı 'nı nihayet okudum.
☆
Aslında hiç bir şey yazmayıp sadece 'okuyun' demek istiyorum. Yaş aralığı önemli değil. Küçükseniz içinizdeki canavarla tanışıp ona neden ihtiyaç duyduğunuzu öğrenir, sorgulamaya devam eder, düşündükleriniz yüzünden kendinizi cezalandırmaktan vaz geçer ya da isteklerinizin sonucunu başkalarına mal etmeyi bırakırsınız. Yok büyükseniz, çocuklarınızın altında ezildikleri duyguları, onları nasıl biriktirdiklerini, nelere umut bağladıklarını, kabullenmeyi yenilmekle eş tuttuklarını fark eder onları cesaretlendirirsiniz...
☆
13 yaşında, annesinin hastalığıyla, yakınlık kuramadığı diğer aile üyeleriyle, arkadaşları arasındaki görünmez ruh haliyle, içinde yarattığı canavarla birlikle baş etmeye çalışan Conor'un hikayesi okuyacak olduğunuz. 'iyi ya da kötü ne olacaksa olsun' diye düşündüğü için cezalandırılmayı hak ettiğini düşünen Conor'un hikayesi.
Bu hikaye de mutlu bir son vaad etmiyorum size, ama boğazınızdaki yumruyla birlikte unutamayacağınız bir son olacağı konusunda söz verebilirim.
☆
Filmi olduğunu öğrendim. Genelde çok beğendiğim kitapların filmlerini izlemem, çünkü hüsrana ugradığım zaman gerçekten üzülüyorum. Izlediyseniz eğer olumlu ya da olumsuz fikrinizi söylerseniz çok sevinirim.
☆
Keyifli okumalarınız daim olsun... Kitapla kalın...
Betül
Canavarın Çağrısı en sevdiğim kitaplardan biridir. Uyarlama filmlere ben de sizin gibi yaklaşırım genelde ama bu film güzel bir uyarlama olmuş. İzleyeli yıllar oluyor fakat film diyaloglara kadar büyük ölçüde kitapla eşleşiyordu diye hatırlıyorum 😊
-Spoiler içeriyor-
Sonunda bitirdim.Gerçekten okuduğuma sevindiğim bir seri oldu.Hiçbir beklentiyle başlamamıştım bu seriye sadece yıllardır gördüğüm ama bir türlü ne hakkında olduğuna bile bakmadığım bir seriydi benim için.Öncelikle Laini Taylor'ın hayal dünyası gerçekten inanılmazdı.Tüm o diş,diriltme,buhardanlık olayına bayıldım.Ama gelgelelim son kitaba.Kesinlikle aceleye getirilmiş bir sondu.Son 100-150 sayfayla birlikte hikâye ivme kaybetmesiyle çok farklı bir düzlüğe girdi.Seriyi ya 4 kitap olarak planlanmalıydı ya da bazı konulara-mesela Eliza karakteri-daha erken girilmeliydi.Karou ve Akiva'nın sürekli birleşip ayrılma olayını da artık bir yerden sonra sakız ettiğini düşünüyorum.Karakterleri birleştirmeden önce daha kaç kere ayrı düşürebilirsin ki?Bunun yerine romantizmin daha az ama öz olduğu sahneler yazılabilirdi.Bir diğer sorun da yazım diliydi.Çeviride de sıkıntılar vardı ama orijinalinde de zaten çok şiirsel,aşırı betimlemeli,edebi bir dil kullanılmış.Laini'nin anlatım dilini sevsem de akıcılığı bozan ve bir iki cümlede anlatabilecekken uzattıkça uzatan tavrı gerçekten okurken zorlanmama sebep oldu.Zaten kitabın bu kadar uzun olmasının nedenlerinden biri de budur büyük ihtimalle.Genel olarak beğendiğim,önerdiğim bir seri ama harcanan potansiyel de canımı sıkmıyor değil.Umarım ileride serinin evreniyle ilgili novella vb. bir şeyler yazar ve açığı kapatmaya çalışır.
Betül
Bu serinin sonunda olanların yeni bir seriye hazırlık olduğunu düşünüyorum. Yazarın diğer kitapları hayalci ve kabus perisinde karanlığı yenmek için orduları eğiten kraliçeden ve kimeralardan bahsediliyor. Belki iki seriyi birleştirerek eretzdeki savaşa dair yeni bir seri yazmayı düşünüyordur. Kabus perisinde yazdıkları bana böyle hissettirdi :')
Kitap güzel mi? Güzel. Sevdim mi? Bayıldım. Kendini kesinlikle okutuyor ve yazara hayran kalıyorsunuz. Ama bir şeyi belirtmem gerekiyor...
Bana sorarsanız bu kitapta fantastik bir *klasik tadı var. Yani biraz ağır bir kitap. Hayal gücüyle harmanlanmış derin bir hikayeye sahip olan, çok güzel benzetmeler içeren, toplumu yansıtan, savaşı ve savaş psikolojisini anlatan, bu kategorilerde de harika bir eser. Herkesin okumasını şiddetle öneririm ama nasıl bir beklentiyle kitaba başlandığının gerçekten önemli olduğunu düşünüyorum.
Benim başta okumayı umduğum, böyle bir eser değildi. İstemiştim ki fantastik, sürükleyici, adeta romantizm kokan, soluklanmalık, rahat, çerezlik bir kitap okuyayım. Öyle olmadı. Bu kitap kesinlikle çerezlik, soluklanmalık bir kitap değil. Tam tersi, yer yer nefesinizi yaşadığınız duygu yoğunluğuyla tuttuğunuz bir kitap.
Karanlık bir atmosfer, iki tür arasındaki derin savaş, uzayıp giden bir nefret zinciri... Bir savaş durumunda, aynı gerçek dünyada da olacağı gibi...
Kitapta, sürekli ders çıkarabileceğiniz bir olaylar sarmalı söz konusu. Tabii ki böyle derin bir romandan beklendiği gibi karakterler de çok gerçekçi, fazlasıyla gerçekçi.
Bu anlattıklarımın hiçbiri olumsuz özellikler değil. Ama kitaba başlarken ne bekleyeceğinizi bilmelisiniz. Ne beklediğinize bağlı, karakterlerin ve hikayenin (fantastik olmasına rağmen) gerçek hayata yakınlığını, olumlu bir yön olarak alabilirsiniz. En basitinden, kötülük yapan biri yaptığı şeyi neden yapıyor tamamen anlıyorsunuz ve onaylamasanız da, hak veriyorsunuz. Karakterlerin hiçbiri siyah veya beyaz değil, gri.
Kafa dağıtmak için okunacak, çerezlik bir kitap değil demek istiyorum, umarım anlatabilmişimdir. Çerezlik bir kitap okuyacak havadaysanız şimdilik başka bir kitap tercih etmenizde yarar var.
Az buçuk
Betül
Romantizm ucundan koklatılmış değil aslında. Uzun bir giriş yazıldığı için böyle düşünmüş olabilirsiniz. Sarai ve Lazlo'nun sahneleri başladıktan sonrasını çok hızlı ve severek okudum. Özellikle ikinci kitap beni çok heyecanlandırmıştı. Laini Taylor'ın tarzı çok hareketli olaylar değil. Sakin ama kuvvetli kurgularla savaşın insanlığımızdan neler götürdüğünü, fedakarlığı, arkadaşlığı, aşkı, umudu ve çaresizliği anlatıyor. kesin çizgilerle tamamen iyi ya da kötü karakterler yazmayışı kurduğu dünyayı çok gerçekçi kılıyor bana göre.. Bu seri ve yazarın diğer serisi olan Duman ve Kemiğin Kızı'nı çok severim. Umarım kitabın devamında fikriniz değişir. Keyifli okumalar :')