Düşünceliyken insan yalnızlığı sevdiğinden
Ben bile yorgun benliğime fazla geldiğimden
Onunkine değil, kendi gönlüme uydum,
Benden kaçandan kaçtım seve seve.
Mutluluğunun eksikliğini dünyevi bir engele bağlayabilen, aziz mahluk!
Hissetmiyorsun! sefaletinin harap olmuş kalbinde, sarsılmış beyninde yattığını
hissetmiyorsun, buna yeryüzünün bütün kralları birleşse, çare bulamaz.