İlk tragedya Albertino Mussato’nun “Eccerinus” (1390) adlı oyundur. Antoniio Laschi'nin "Akhilleus" oyunuyla birlikte klasik biçim ve konu birleştirilmiştir. Bu nedenle, Akhilleus çoğu kez ilk gerçek Rönesans tragedyası olarak kabul edilir. Komedya ise ondördüncü yüzyılda görülmeye başlanmıştır. Biline en eski örnek Pier Paolo Vergerio’nun “Paulus”(1390) adlı oyunudur.
I. Elizabeth 1558 yılında tahta çıkmasıyla birlikte tüm dinsel oyunların sahnelenmesini durdurdu. 1547 yılında İtalya’da dinsel oyunların sahnelenmesi nerdeyse tamamen durmuş, 1548 yılında da Paris’te tamamen yasaklanmıştı. Tiyatro başlangıçta (ortaçağda özel patronlukla büyüyerek) sadece soylular ve yöneticiler tarafından ayakta tutuldu. Bu yardımla profesyonel tiyatro yavaş yavaş kendini kurumlaştırdı.
Türkiye’de gölge oyunu on dördüncü yüzyıl dolaylarında ortaya çıkmış görünüyor. Daha önceleri büyük klasik Helenistik ve Greko- Romen tiyatrolarında seyredilmiş olan bu gösterimler, Bizans’ın düşmesinden sonra bu topraklarda başta gelen teatral gösterim biçimi oldu. Bu bölgelerde kukla oyunları Karagöz adını aldı ve günümüze kadar geçerliliğini bu adla sürdürdü.