"Biliyor musunuz, artık başıma gelen duygularımın yıldönümünü kutlamak zorundayım. Eskiden hoş gelen ancak gerçekte asla var olmamış hislerin yıl donümünü. Çünkü bu yıl dönümleri, o aynı aptalca ve boş hayalleri anmama yarıyor ve bunu yapmalıyım çünkü o aptalca hayaller artık yoklar, onları hayatta tutacak bir şey yok: ama sonuçta hayaller de hayatta kalabilir!"
"O kadar mutluyum ki, dostum, dingin bir varoluş
duygusuna öylesine dalıp gittim ki, sanatım
bundan zararlı çıkıyor. Resim yapmak benim için
olanaksız şu sıralarda, tek bir çizgi bile çizemem,
ama hiçbir zaman su anda olduğumdan daha
büyük bir ressam da olamamıştım."
"Tek tesellim, ölümden sonra hiçlik ümidiydi; orada tekrar yaşamak düşüncesi içime korku salıyor, beni hasta ediyordu. Ben ki henüz yaşadığım dünyaya bile alışamamışım, bir başka dünya neyime yarardı benim?"