"oysa bir zamanlar sen beni bir kitapla zehirledin .Bu yüzden seni hiç bağışlamamam gerekir .Bu kitabı kimseye vermeyeceğine yemin et .çok zarar veriyor."
Bu sözler Dorian'ın Lord Harry'e kitabın sonlarında söylediği sözlerdir. Harry ressam arkadaşı Basil sayesinde tanıştığı bir sosyete züppesidir. Kitabı okurken bir dönem neden yasaklandığını eleştirmenlerce ahlaksızlığa sürüklediği yargılarına neden vardıklarını anladım. Oscar wilde keşke hep öykü yazsaymışta kişiliğini bu denli okurun gözüne sokmasaymış. Her eser sanatçıdan izler taşır edebiyatta ise hele ki bu karakterlerin kendisinde yazarı ve düşüncelerini bulmak mümkündür. Kitabı okurken wilde ve lord Harry kafamda özdeşleşti ahlaka, inanca, insanın yaratılışına, dünyanın anlamına ve kadınlara bakış açısı o kadar kötü ki anlatamıyorum. Bu kitabi yetişkin biri olarak okurken bile düşüncesi ve verdiği mesajlar bana korku verdi .Bu kitabın küçük yaşlarda birinin eline geçtiğini düşünmek bile istemiyorum.Tek kelimeyle "zehirler". Dorian 16 yaşında güzelliği ile dikkat çeken bir gençtir. Onun güzelliğini fark eden ressam Basil portresini yapmak ister bu da Harry ile tanışmasına vesile olur . Hayatın tek gerçeğinin Hedonizm yani zevk ve hazda ibaret olduğunu düşünen Harry bu zehirli düşüncelerini 16 yaşındaki Dorian 'e aktarır. Ona gençliğin en güzel hazine olduğunu yaşlılığın iğrenç olduğunu ve onun gençliğe ve güzelliğe dair hastalıklı fikirlere girmesine sebep olur. "Bu dünyada elde tutmaya değer tek şey gençliktir.Güneşte durmayın yoksa gençliğiniz solar . Bunlar Harry nin sapkın düşünceleridir. Zamanla Dorian yaşlanma fikrinden korkmaya başlar. "Sonsuza dek genç kalan ben, yaşlananda bu resim olsaydı bu uğurda her şeyimi verirdim ." Dorianın bu dilediği gerçek olur ve zamanla yaptıkları portresine yansımaya