Dinle Küçük Adam (Listen, Little Man!), Avusturya asıllı Amerikalı psikiyatrist, psikanalist ve bilim insanı Wilhelm Reich’ın 1945 yılında kaleme aldığı, insanlık tarihinin en içten, en öfkeli ve aynı zamanda en şefkatli sitemlerini barındıran sarsıcı bir manifestodur. Kitap, yazarın bilimsel bir araştırma metninden ziyade, insanlığın trajik durumuna isyan eden bir bilim insanının iç döküşü, adeta bir vasiyetnamesidir.
Wilhelm Reich, bu eserinde küçük adam olarak nitelendirdiği sıradan, ortalama insan tipine seslenir. Buradaki küçük adam ifadesi bir aşağılama değil; kendi haklarını, özgürlüğünü ve potansiyelini elleriyle teslim eden, otoriteye boyun eğen ve kendi kendini köleleştiren modern insanı tanımlayan sosyo-psikolojik bir tespittir. Yazar; faşizmin, diktatörlerin ve sömürü düzenlerinin tepedeki birkaç kötü insandan ziyade, bu küçük adamların korkaklığı, kıskançlığı, sorumluluktan kaçışı ve güce olan tapınma arzusu sayesinde var olabildiğini savunur.
Kitap boyunca Reich, sıradan insanın gerçek büyüklük ve deha karşısındaki düşmanlığını, kendisini kurtarmaya çalışanları nasıl çarmıha gerdiğini ve buna karşılık kendisini ezen zalimleri nasıl kutsadığını keskin bir dille eleştirir. Küçük adamı kendi korkularıyla, cinsel tabularıyla, dedikoduculuğuyla ve basiretsizliğiyle acımasızca yüzleştirirken, ona gerçek özgürlüğün ancak kendi içindeki bu köle ruhunu yok etmesiyle mümkün olacağını hatırlatır.
Dinle Küçük Adam; bireyin toplumsal cinnet ve totaliter sistemlerdeki payını gözler önüne seren, psikoloji ile sosyolojinin kesiştiği, her okuyucunun aynaya bakmasını sağlayan sarsıcı ve zamansız bir başucu eseridir.
"Call people with their name for giving sincerity to your words", "Don't give advice if no one asked the one", "When you listen to someone look them in the eye" - Those are the only three things I learned from this book.
Reklam
Puan vermedi·328 syf.·
2025 20. kitabı
(English below)
[Türkçe]
yazarın okuduğum ilk kitabıydı ama miras kitabının da o kadar övgüsünü duydum ki, onu da listeme ekledim.
kitabımıza gelecek olursak, johanna’nın annesiyle saplantılı denebilecek bir biçimde iletişim kurma isteğini, çocukluk anılarına sık sık dönüşünü, kız kardeşiyle arasındaki mesafeyi ve sorunlu babasına dair dinlediklerini okurken hikâyenin nereye bağlanacağını; özellikle de annesinin gerçekte Johanna hakkında ne düşündüğünü merak içinde takip ettim. hatta bir süre, bu iletişimsizliğin sebebinin mektupların ulaşmaması ya da yanlış numaraların çevrilmesi olduğunu bile düşündüm. oysa johanna, ailesinin ona biçtiği hayatı reddedip hukuk eğitimini ve avukat kocasını geride bırakarak kendi seçtiği biriyle yeni bir yaşam kurmuş, hayallerinin peşinden gitmiştir ama yıllar sonra tanınmış bir ressam olarak doğduğu şehre geri dönmesiyle hikâye başlıyor; geçmişle bugün arasında gidip gelen hatırlamaları, annesinin şimdiki yaşamına dair kurduğu ihtimaller, küçük iz sürmelerle ilerleyen bir bilinç akışı atmosferi ve en önemli içindeki hesaplaşma arzusu. bu hesaplaşma arzusu giderek öyle takıntılı bir boyut kazanıyor ki, bir noktadan sonra biz de johanna’yla birlikte daralan bir dünyanın içine sıkışmış gibi hissediyoruz. Yazar, johanna’nın anılarını, öfkesini, hayal kırıklıklarını ve umutlarını o denli yoğun biçimde aktarıyor ki anlatı kimi anlarda okuru da doğrudan onun zihinsel karmaşasının içine çekiyor.
SPOİ****
kitabın sonunda asla rahatlayamadım çünkü tam olarak bir yüzleşme okuyamamış hissiyle doluyum. annesi kendi yaşadıklarını kendi mutsuzluklarını kendi kızlarına yansıttığı için bencildi bana göre. kaç yaşına gelip hala kinle dolu olup içinde kendi çocuğuna merhamet olmaması ve bunları geçtim bir oturup sadece kızını dinleyememesi bile
sanırım eskiden yaratıcı biriymişim
15.04.2020
Dear Unknown Woman,
“To you who has never known me.” I want to start with your sentences dear Mrs. Unknown Woman. You wrote these sentences for Mr.R. and I’m writing to you now. You guess why I wrote to you. I read your letter to Mr.R. and decided to write to you. There are a lot of things that I want to tell and ask you. I don't know whether my letter can help you or not.Please listen to me.
Do you think that your emotions are normal towards Mr.R? You've been loving him since you were 13.You fell in love with him even though he was older than you and there were a lot of women around him. I remember that your mother decided to move to Innsbruck. You had resisted not to change cities for days. What was for? For your friend, your school.No, just Mr.R. After a while, you went back Vienna. Actually you are such a brave woman that you turned alone for your love. (I appreciated you for this.)But while all this was happening, he didn't even know your name.Then,one day you had the opportunity to eat with Mr. R. I can imagine what a fascinating day it was for you.It was an ordinary day for him and this was very annoying for you. If I were you, I would face him and tell him how much I love him and the fact that I have a child.But I don't get mad at you because you didn't face MrR. Because if Mr.R. had known you, would there have been such a deep love story?
But on the other hand,Yeah maybe that kind of love wouldn't come out but at least you would be happy.Also you could marry another man who loves you. Besides your child could have a beautiful life. By the way, I’m so sorry for your son honey. Rest In Peace:/
I don't know, I'm so confused.
Anyway,I have one more question for you.Did you try love another man or forget him.Though you see loving someone else as a
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,7bin okunma
“Listen to me, I don’t have any family. No one cares if I get sent back home. But there are a lot of people counting on you to be a great Jedi Knight like your uncle. Don’t you see, I didn’t even know what a Jedi was a few weeks ago. It doesn’t matter if I’m returned to Tatooine. I don’t have a destiny to fullfill.”
“What you’re saying isn’t true,” Anakin interrupted her. “It’s true that I would be ashamed if I was sent back home, but we don’t know for sure that will happen. I believe in my heart that I’m meant to be a Jedi Knight. But so are you. Tionne and Uncle Luke wouldn’t have brought you to Yavin 4 if you weren’t strong in the Force. And even if you aren’t that important so the Sand People, you’re important to me. I’m your family now. I care about what happens to you. And there is no way I would let you take the blame for what we did together. We’re a team.”
I finished this series last night and loved it! Everything about it made me sad. The Junior Jedi Knights series was really important to me, and I'll tell you a little bit about it. I'm sad because they're beautiful, but that's not enough. I don't think it ever will be. Their first meeting in the book was beautiful. Tahiri and Anakin were very courageous. Luke scared Anakin a little when he explained where his name came from. The fact that his grandfather's name was also Anakin and that he was a Dark Lord became Anakin's greatest fear. The second book, The Lyric World, is wonderful, and I love all the characters. That book really made me wonder about Melodies. Anakin and Tahiri were wonderful in Promises. Learning about Tahiri's past and her decision to stay at the Jedi Academy was wonderful. The last three books were great, too. I read them quickly and enjoyed them. I really liked Uldir, but his
"That's the main reason I love to draw: It's a great excuse to stare at things!"
Sometimes, we forgot to look and listen to the nature. We are always in a rush and we don't even stop. This book reminded me of stopping and observing again, even in the house. This book taught me lots of things
The Alphabet of the Trees: A Guide to Nature WritingMark Statman · Teachers & Writers Colleborative · 01 okunma
Reklam
Reklam