Rabia
@livayida
Baharı yaz uğruna tükettik,
Aşkı naz uğruna.
Ve papatyaları seviyor sevmiyor uğruna...
Derken ömrü tükettik,
Bir hiç uğruna...
2004
23 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Kitabın sonu hakkında spoilerEdebiyat
Berger... :") Nasıl başlasam bilmiyorum. Bir Stefan Zweig klasiği, kısa ama etkisi büyük bir eser daha. Berger, bir tıp öğrencisi ve Viyana'ya okumaya gitmiştir ama etrafındaki insanların arasında bir çocuk gibi kalması, kendisini ortaokuldan beri hic ilerlememiş görmesi ve arkadaşı Schramek'in yanında pısırık kalmasi, onun sevgilisiyle birlikte Berger'le dalga geçmesi yüzünden artık Berger okumayı bırakmıştır, ta ki yaşam onu tekrar çağırana kadar...
"Hangi kitap karakterlerine benziyorsun?" diye sorsalar bir Raif Efendi derim iki Berger derim. Kendime o kadar benzettim ve beni o kadar derinden etkiledi ki... Artık bir "çocuk" olmayı istememesi, tam yaşama geri tutunup aşık olduğu sırada, "çocuk" olmayı bıraktığı zaman "çocuk"larin atlatıp yetişkinlerin anlatamadığı bir hastalığa yakalanması aslında o kadar derin ki :")... Kitabın bitmesine 15 sayfa falan kalmıştı, kendi kendime demiştim ki "Bu adamın kitapları hep kötü sonla bitiyor bu da öyle olmaz umarım." ve gerçekten Berger'in mutlu mesut yaşamasını istiyordum ama kader ona o kadar mutluluğu çok gördü. Sonunda kendini sevmeye başlamıştı, hayattan keyif almaya başlamıştı ama hayat... Seni seviyorum Berger, sana kalbimi bıraktım.
Reklam
Notre dame'in kamburu... küçükken kısa versiyonunu okumuştum ve çok sevmiştim. Bu nedenle orijinalini de okuyayim dedim ama... Öncelikle kitabın konusu, olay örgüsü güzel. Karakterleri de seviyorum ama o sayfalarca süren betimlemeler yok mu.... Keşke kitap 500 sayfa olacagina 300 sayfa olsaymis ama o kadar uzun betimlemeler olmasaymış. Betimlemeler olmasa gerçekten bir solukta okunabilecek bir kitap. dünyalar güzeli bir kızın ve yüzüne kimsenin bakmak bile istemediği bir çirkinin, din adamının ve filozofun, çingene kızının ve bir subayın; yani zıtlıkların sıklıkla bir arada bulunduğu bir eser. Bu yanını seviyorum. Dediğim gibi sayfalarca süren betimlemeler olmasaydı tekrar tekrar okuyabilirdim...
son sayfa spoileriEdebiyat
öncelikle bu zamana kadar okuduğum dili en hafif olan rus edebiyatı romani diyebilirim. kahraman bakış açısıyla anlatılmış, rus edebiyatında böyle bir şeye alışkın değilim ama gayet güzeldi. kendimi ana karakterin yerine koyarak okudum ve onunla empati kurabildim... :") sadece arada fransızca cümlelerin olması biraz can sıkıcıydı ama onu da görmezden gelirsek gerçekten harika bir kitap. son sayfada ana karakterin son kalan yemek parasıyla tekrar kumar oynaması ve kazanması, küllerinden yeniden doğması beni mutlu etti. kısacası okunması gereken bir kitap.