zümi
@liwisery
₊˚♪ 𝄞 INFJ • 18
Kazuo Ishiguro
"Some people... The moment they appear in your life, you know you'll remember them, and... Miss them."
⋆˚ ꩜ ｡ ✶ ⋆ .˚
Kazuo Ishiguro
"Some people... The moment they appear in your life, you know you'll remember them, and... Miss them."
⋆˚ ꩜ ｡ ✶ ⋆ .˚Şu anda okuduğu kitaplar
Masalsı bir dile sahip olan felsefi bir roman olan Kitapları Kurtaran Kedi'yi çok sevdim.
Kitap okuması oldukça kolay, ayrıca mesajları doğrudan veren, bana biraz 
Küçük Prens havası veren oldukça yumuş yumuş bir kitaptı. Hikaye çok sevimliydi ve ben okurken anime izliyormuşum gibi hissettim. Günümüzün okur sorunlarına çok iyi değinilmiş, özellikle son labirent şu anki yayınevlerinde gördüğümüz kapitalizmin etkisinde olan davranışları ve paragöz tutumları mükemmel yansıtıyor. bu yüzden ayrıca bir sevdim. sizi yormayacak ve çok güzel bakış açıları kazandıracak bir dile sahip.
"kitaplar bize insanları anlamayı öğretir. empati yapmayı."
puanım 10/10 !
Küçük Prens havası veren oldukça yumuş yumuş bir kitaptı. Hikaye çok sevimliydi ve ben okurken anime izliyormuşum gibi hissettim. Günümüzün okur sorunlarına çok iyi değinilmiş, özellikle son labirent şu anki yayınevlerinde gördüğümüz kapitalizmin etkisinde olan davranışları ve paragöz tutumları mükemmel yansıtıyor. bu yüzden ayrıca bir sevdim. sizi yormayacak ve çok güzel bakış açıları kazandıracak bir dile sahip.
"kitaplar bize insanları anlamayı öğretir. empati yapmayı."
puanım 10/10 !
Haruki Murakami - Pinball 1973
yalnızlığın getirdiği bağımlılıkları mükemmel işleyen bir kitap bu. ilk başta okurken oldukça saçma geliyor. adam neden bir pinball makinesine bu kadar taktı ki?
genç yaşta sevgilisinin ölümüne şahit olan birini konu alıyor Pinball 1973. çevirmenlik yapıp bir yandan ilginç bir apartmanda ikizlerle yaşıyor bu adam. ama yalnızlığın sebep olduğu boşluğu dolduracak tek şey bir pinball makinesi. onun sesinde yaşıyor, görüntüsüne ölüyor ve hatta onunla konuşuyor.
bir pinball makinesinden hiçbir şey kazanamayız. sayıya dönüştürülmüş gurur dışında. öte yandan kaybedeceklerimiz gerçekten de çok fazladır. siz pinball makinesinin başında tükenmeye devam ederken bir başkası proust okuyor olabilir, bir diğeri açık hava sinemasında kız arkadaşıyla iz peşinde filmini izlerken onunla oynaşıyor olabilir.
kitabı çok beğendim. rüzgarın şarkısını dinle'ye göre yazar yazım dilini çok geliştirmiş ama yine de yeterli değil. yazar hâlâ yazım tarzını tanımaya çalışıyormuş gibi geldi bu kitapta bana. yine de oldukça sevdim. karakterin bağımlılığı çok tanıdıktı. üzülüyorsunuz ama saçma da geliyor. ama bağımlılıkların hepsi saçmadır zaten ve hepsi boşlukları doldurmak için doğar. bir şeye bağımlıysanız sizde bir şeyler eksiktir. karakter ölmüş kız arkadaşından çok az bahsediyor ama her söylediğinde onun esintisini görebiliyorsunuz. pinball makinesinin adama hissettirdikleri çok iyi işlenmişti. Murakami yalnızlığı aşırı iyi betimliyor.
dipnot : bu kitap fare üçlemesinin 2. kitabı. ilk kitap rüzgarın şarkısını dinle
okuyacaklar olursa şimdiden iyi okumalar diliyorum
BU. KİTAP. NEYDİ?
kitabı okulda bitirdim ve böyle bitince bir nefes verdim asla bu kitaptan beklediğim bir tarz değildi çünkü. (evet kapağına göre yargıladım biraz )
Kitabın yazım dili öyle tatlı bir şey değil zaten başta da yazıyor yetişkin okurlar içindir diye. En fazla ne vardır ki diye düşündüm ve okumaya başladım, başta şöyle dedim: ahanda ana karakter erkek, çayevi işletiyor, ruh eşlerinin bağlarını görebiliyor blablabla...klişedir kesin, her zamanki gibidir alışkın olduğum tarzda soft bir kitaptır, kafamı dinler bir günde bitiririm diye düşünmüştüm AMA KİTAP BENİ BİTİRDİ??
Kitapta kan, vahşet, savaş ne ararsanız var. işkenceden tutun beyine saplanan kılıcı pençeyi bile anlatıyor. Biraz rahatsız oldum yalan söylemeyeyim, ama okuma zevkimi pek etkilemedi çünkü ana karakter ve kızın dinamiği mükemmeldi (tabii biraz eleştirilerim var ama onu spoilerli bölümden sonra anlatacağım.)
Ayrıca üzeri kapalı smut var, buna dikkat edenler varsa aklınızda bulunsun canlarım.
Kitabı genel olarak çok sevdim, ters köşe vardı ama baya belliydi, tabii ki çok bir şey beklememiştim zaten ama beni şaşırtıp şok eden böyle bir kitaptan çıkmasıydı bu konunun.
SPOILER!!
Kitapta, reenkarnasyon işleniyor ve birbirlerini bekleyen Sai ve Jyn'i okuyoruz. Kitabın başında Sai, hasta annesi için ilaç almaya gittiğinde, Doktor ona bir ejderha pulu veriyor ve annesi birden çok iyi oluyor. Ejderhalara inanmayan Sai'yi, ve Doktoru İmparator rehin alıyor ve doktoru öldürerek Sai'ye ejderha öldürüp ona getirmesini söylüyor. Yoksa hem kendisini hem de annesini öldüreceğini de ekliyor.
Ruh eşlerinin ipliklerini görebilen Sai, kendininkinin neden gri olduğunu hep merak ederken, ejderhayı öldürme yolunda ruh eşiyle tanışıyor. Ruh eşi Jyn, yeşil ejderhaymış. Başta Jyn ona oldukça kötü davranıyor.
Merhaba herkese umarım herkes çok iyidir! bugün Hachiko'nun yazarının başka bir kitabı olan Ejderha ile Kız'ın incelemesini yapacağım, çocuk kitabı da olsa beni çok güvende hissettiren yumuş yumuş bir kitap oldu kendisi.
Kitap Çin kültürünü çok güzel yansıtan bir şaheser, oldukça da eğlenceli. İllüstrasyonlara ba-yıl-dımm!!!! kesinlikle mükemmeller! Anlatımı çok sade ve çok tatlı. Kısaca özetliyorum hikayeyi :
Spoiler içerdiğini söylemek istiyorum.Direkt sonunu söyleyeceğim hatta, okumayı düşünüyorsanız lütfen incelemeyi okumayın.
Long, aşırı yaşlı bir ejderha ve kimsesiz çocukları sahiplenip büyütüyor, daha sonra da onlara bir aile buluyor. Wen de bu çocuklardan biri, Long ile büyüyor. Aile istemeye başladığı zaman Long önce ona hep kötü insanları gösteriyor. Yazar kendine bir karakter yapmış Long la konuşuyor bazen aşırı sevimli. Neden hep kötü aileleri gösterdiğini soruyor. Long'un cevabı ise çok kalp kırıcı, ama çok da düşünceli : "Bir gün ona, ejderha olmadan önce bir karınca gibi acı çekmek gerektiğini ve koca dağı yerinden oynatan kişinin küçük taşları oynatarak işe başlayan kişi olduğunu söylemiştim, hatırlıyor musun? Bana göre eğitim, çocuğun yolunu ona uydurmaktan değil, onu gelecekte karşısına çıkacak şeylere hazırlamaktan ibarettir. Yol kolay, yokuş aşağı olabilir ama aynı zamanda dik ve zor da olabilir. Başta ona her şeyi verseydim zayıf ve kaprisli bir insan hâline gelirdi."
Öğretmen, anne, baba olmayı planlayan biri varsa kesinlikle okuması gerektiğini düşünüyorum. Çok beğendim!!
DÜNYANIN EN GÜZEL KİTABIYDI DİYEBİLİR MİYİZ.
O kadar duygu dolu bir kitaptı ki kocaman bir duygu yumağı gibi hissediyorum şu an October'ı, annesini, babasını, yusuf'u, stig'i ve hikayede geçen HERKESİ çok sevdim, her biri o kadar tatlı ki, ve October, minnacık, o kadar sevimli ki! O toprak, çamur kokusunu, sahil kokusunu içinize içinize çekebiliyorsunuz kitabı okurken... O kadar beğendim ki, kitap kalbimi sıcacık yaptı!!! ÇOK AMA ÇOK GÜZELDİİ
