Merdümü dideme bilmem ne füsun etti felek,
Giryemi etti füzun, eşkimi hun etti felek,
Şirler pençe-i kahrımdan olurken lerzan,
Beni bir gözleri ahuya zebun etti felek.
Yavuz Sultan Selim
.....
Bilmem ki gözlerime nasıl bir büyü yaptı felek,
Gözümü kan içinde bırakıp, göz yaşımı artırdı felek.
Arslanlar pençemin korkusundan tir tir titrerken,
Beni bir gözleri ahuya esir etti felek.
Ağlasa aşık ayrılık ateşiyle inlese
Gözlerinden akan yaş yerine kan olup
Gah cefa dağının tozlarından giyinse
Gah kızgın çöllerde dolaşsa üryan olup
Her ne kadar eziyet görse vefası artsa
Her ne kadar gülseler haline o giryan olup
Aşk sırrını aşikar etmeye takat bulmasa
Sinesine yediği oklar pinhan olup
Sevdiğinden muhabbet olmazsa o kalp hastasına
Kimseler derdine derman edemez imkan olup
Gam çölüne her gün eylese seyrüsefer
Her gece üzüntü keder ve ayrılığa misafir olup
Verseler cihanın mülkünü tacını tahtını
Avnî köyün terk etmez başına sultan olup
Fâtih Sultan Mehmed