Hani olur ya,gözlerin doludur ama ağlamamaya çalışırsın.Derin bir nefes alayım derken bir damla düşüverir yanağından,o bir damla bin damlayı getirir ,dayanamaz akıtırsın ne var ne yoksa içinden.
Camilerinde Hıristiyan/Katolik inanca sahip Evita Peron için mevlit okutulan İstanbul’dan, 2 Temmuz 1993 tarihinde Sivas’da şeriatçılar tarafından diri diri yakılan insanları anmak üzere, ölenlerin fotoğraflarının sandallara konularak Kız Kulesi’ne doğru kürek çekilen İstanbul’a...
Ne denir?...
“Benim için ağlama Arjantin!”
Tarih: 2 Temmuz 1993
Yer: Madımak Oteli, Sivas
Saat: 13.30
... Dışarıdan slogan sesleri: "Müslüman Türkiye Kahrolsun Laikler.." "Kanımız aksada zafer islamın.."
Kalabalık 7 saatir otelin önünde içeridekilerin kellesini istiyor..
Eşit olmayan bir savaş bu..
Canın acımayacak, canın acımayacak, canın acımayacak....
Canım ateşe verilmiş gibi acıdı. O kadar şiddetli acıdı ki merdivenlerden aşağı zor indim, o yüzden oturdum. Oturdum ve titredim ve tam o esnada, oturduğum yere gökyüzünden bir göktaşının düşmesini diledim. Sanki içim dışıma çıkmış ve kanım yerlere akıyormuş gibi yaralı ve savunmasız hissediyordum. Bu nasıl olabilirdi? Neden? Bu kadar canımı yakacak ne vardı.
Tarryn Fisher