"Dudaklarının gül pembesi parlaklığı,gözlerinin hararetli yeşili.Yüzünde hiçbir çizgi,kırışmış veya kırlaşmış hiçbir şey yoktu,her şey taptazeydi.Altın renkleri ve parlaklığıyla baharın ta kendisiydi o.Haset dolu ölüm onun kanını içecek ve yeniden genç olacaktı."
"Gerçekten de Akhilleus'u tanımayacağımı mı zannetmişti?Onu yalnızca dokunarak,yalnızca koklayarak bile tanırdım;kör olsam bile nefeslerinden,ayaklarının yere vuruşundan tanırdım.Ölmüş olsam bile,dünyanın sonu gelmiş olsa bile tanırdım onu."