"Stavro sevgiden yoksun kalmış çocuklara benziyordu. Çünkü insan annesini yitirdiğinde karşılıksız aşkı veren tek insanı yitirmiş olur. Artık sönmesi olanaksız bir sevgiye hoyratlık yapma şansın kalmamıştır, artık yürekten taştığı belli olan sözcükler duymayacaksındır. İnsan 'yürek yalnızlığını' annesiz kalınca tanır. Babasız kalmak ise 'akıl yalnızlığı'dır. "
"İnsanlar yücelikleri ancak hayal ederler, kahramanlar yalnızca ölülerdir. Kahramanlık, başkalarının bizim hakkımızda bildiği ancak bizim kendimizde görüp bilmediğimiz bir şeydir: Hiçbir kahraman, kahraman olduğunu düşünmez. "