İbrahim gökçe
@lliboll
Sessizce yaşayıp gidiyoruz.
Şu anda okuduğu kitap
"Büyük Baba" filminde Robin Willims yalnızlığı işte şöyle ifade ediyor.
"Eskiden bu hayatta en kötü şeyin yapayalnız kalmak olduğunu düşünürdüm"
"Hayır, değil!"
"Hayattaki en kötü şey seni yalnız hissettiren insanların arasında
kalmak"
Reklam
Don Kişot'un ikinci cildine geçtim akşam üzeri.İkisi de sayfa numarası olarak baştan başlıyor.İkinci cildin 40.sayfasında ara verdim.Daha sonra kitabı tekrar elime aldım, fakat okudukça şaşırdım, şaşırdıkça okudum.Çünkü birinci kitapla hemen hemen hikaye aynı idi, az önce de bir kaç tane alıntı paylaştım, alıntılar da birinci ile aynıydı, neden ben bunları ikinci sefer paylaştım acaba diye düşünüp okumaya devam ettim ve şu an 35 sayfa daha okuyup ikinci cilt sandığım kitapta 75. sayfaya gelince kitabın kapağına bakayım diye çevirdiğim sırada 1.cildi okuduğumu fark ettim.😅 Bu da böyle bir anı...
üstat hazretleri
"kalbin ve ruhunu gıdasızlık ve vazifesizliginden neşet eden sıkıntılardan meyhanelere düştüler,"
yatağımın karşısında bir pencere var. odanın duvarları bomboş. nasıl yaşadım on yıl bu evde? bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden? ben ne yaptım? kimse de uyarmadı beni. işte sonunda anlamsız biri oldum. işte sonum geldi. kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım.”
