Kişi nihayetinde kendi arzusunu sever, arzuladığı şeyi değil.
Reklam
"Dans le véritable amour c'est lâme, qui enveloppe le corps."
-Hakiki aşkta bedeni saran ruhtur.
Şeytan, tanrı hakkındaki en geniş perspektiflere sahiptir, bu yüzden bu kadar uzak tutar kendini ondan: - yani bilginin en kadim dostu olarak şeytan.
En çok da tanrısına karşı samimiyetsizdir insan...
İnsan bir zamanlar tanrısına insanları, belki de en sevdiklerini kurban ederdi. Sonra insan sahip olduğu en güçlü içgüdüyü, "doğasını" kurban etti tanrısına. Nihayet: ne kaldır geriye kurban edecek? Sonunda her türlü avutucu, kutsal, iyileştirici olanı, her türlü umudu, gizli uyuma, gelecekteki mutluluklara ve adaletlere duyulan her türlü umudu, her türlü inancı kurban etmek gerekmez miydi? Tanrının kendisini kurban etmek ve kendi kendine zorbalıkla, taşa, aptallığa, ağırlığa, kadere, hiçliğe tapınmak gerekmez miydi? Hiçe karşılık tanrıyı kurban etmek...
Reklam