Sena Karaduman
@llsena
Öğretmen
Üniversite
12 Ekim 2001
48 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Kusursuz bir ters köşe başyapıtı
Agatha Christie ile daha önce tanışmış olun ya da olmayın, bu kitap gizem edebiyatına bakışınızı tamamen değiştirecek türden. Hani bazı kitaplar bittiğinde insan bir süre tavanı seyreder ve "Az
Reklam
Karlı bir İngiliz kasabasında geçiyor hikâye. Her yer sessiz, yollar kapanmış, insanlar evlerine kapanmış… derken bir grup insan “ruh çağırma oyunu” oynamaya karar veriyor. O andan sonra da her şey allak bullak oluyor.
Christie bu kitapta klasik tarzından biraz farklı bir şey yapmış bence. Ne Poirot var, ne Marple. Ama yine de o gizemli atmosfer, o akıl oyunları — tam Christie havası!
Okurken sanki soğuk bir odada oturuyormuşsun gibi hissediyorsun, dışarıda tipi, içeride dedikodular, şüpheler, küçük kasaba havası.
Benim en sevdiğim tarafı, olay sadece “katil kim?” sorusuyla kalmıyor. İnsanların ne kadar kolay korkuya, söylentiye, batıl inanca kapıldığını da çok güzel gösteriyor.
Yani bir anlamda kitap “ışıklar sönünce kim neye inanır?” diye soruyor insana.
Sonu da klasik Christie tarzında: herkesin ağzı açık kalıyor
Ama o kapanışta bile içimde garip bir his kaldı… belki de bazı karanlıklar gerçekten hiç sönmüyor.
İlk basımı 2017 tarihinde olmasına rağmen iletişim yayınevinin çıkardığı bu resimli hikayeler serisiyle yeni tanıştım. 15 dakikadan az bir süre de okuyup bitirilebilecek türden bir kitap.Emrah Serbes'in kalemiyle ilk defa bu kitapta buluştum.Ve gerçekten ilgimi çekti.Hikayenin içinde ciddi bir mevzu anlatırken bi anda güldürebiliyor da.
Hikayenin içeriğinde, baş karakter olan Nurettin'in önyargısından (aslında hepimizde olan) bahsetmektedir.
Yaşadığı duyguları dışa vuramamanın verdiği hırçınlık,sinirlilik var Nurettin'de.Onu çok iyi anlıyorum.Küçüklüğünden beridir, ağlamasının onu güçsüz düşüreceğini söyleyen insanların yanında büyümüş bir çocuk.Haliyle çoğu duygularını içine atan bir çocuk olmuş...
Hikayenin geneline bakarsak da aslında milliyetçilik temasına vurgu yapıyor.Ama nasıl bir vurgu?
Milliyetçilik adı altında aslında ırkçılık yapılıyor.Bu konuya bu şekilde değinmesi çok hoşuma gitti.Vatanını,milletini,bayrağını koru,evet! Ama bunu yaparken insanları yargılama.
Nurettin küçük bir çocuk,insanları yargılayacak bir tipleme değil esasında. Annesinden gelen bir sözle birlikte baş karakterimiz gaza geliyor.Yani burada sitemimiz tamamen Nurettin'in annesine'dir :)
Üst Kattaki Terörist
Üst Kattaki Terörist
Puan vermedi·355 syf.··
Beğendi
·2019 5. kitabı
·23 günde okudu
·Okunma: 29 Ağustos 2019 13:35
Maycomb denilen kendi halinde bir kasabada büyüyen ufacık bir kız çocuğunun ağzından anlatılmış; yazıldığı 1957 yılında amerika'da temel bir mesele olan ırk ayrımcılığı, sosyal hiyerarşi, ayrıca çocuk eğitimi gibi konulara güzellikle değinmiş bir romandır. Harper lee'nin tek romanıdır bu ve bayağı da otobiyografiktir. Scout gibi mrs. lee de 1930'larda alabama'da ufak bir kasabada yetişmiştir, onun babası da avukattır, o da küçük yaşında zencilerin haksızca beyaz bir kadına tecavüzle yargılanıp suçlu bulundukları, sonra masumiyetlerinin ortaya çıktığı bir davaya tanık olmuştur. ayrıca belli ki, bitirmese de bir dönem hukuk eğitimi almış olması kitaptaki dava ve avukatlıkla ilgili kısımları hoş ve inandırıcı kılmıştır.
