Dr. Gary Small'un kendisinde iz bırakan vakalarını ve yükselişini kronolojik olarak gözlemlediğimiz bu kitaba psikiyatriye olan ilgim nedeniyle başlamıştım ancak kitabın tam anlamıyla beklentilerimi karşıladığını söyleyemeyeceğim. Kitabın dili basitti, sadece tıbbi terimleri kast etmiyorum, akıcı fakat çerez bir kitap anlatımına sahipti. Psikiyatri, psikanaliz ve psikoterapi gibi konularda bana çeşitli şeyler öğrettiğini kesinlikle söyleyebilirim fakat kitaba karşı yüksek beklentilerim tam anlamıyla karşılanamadı. Anlatılan olayların kimisine yer verilmeyebilir, bazı olaylar uzatılmayabilirdi; çünkü şahsen bazı bölümlerde ilk sayfalardan devamını tahmin etmiştim ve bana hiç de sıra dışı bir vaka olarak sınıflandırılabilir gelmemişti. Yine de özellikle Dr. Small'un kendi hatalarına da değinmesi oldukça hoşuma gitti, bu güzel temanın az da olsa harcandığını düşünsem de beğendiğim bir kitap oldu.
Kendimi kitap eleştirmek ya da incelemek için yeteri donanımda görmememe rağmen, bu kitap beni insanlara onu önermeye ve daha çok insanın bu yazarı okumasına vesile olmaya teşvik etti. Günümüzün sorunlarının, ilişkilerinin ve insanın bir başka insan gözünden inceleyici fakat aynı şekilde benimseyici bir bakış açısıyla aktarılması; akıcılığı ile beni kendine hayran bırakan ve her bölümün sonunda insanı bir anlığına durup bazı şeyleri sorgulamaya iten, fakat bu sorgulama süresini kısa tutacak kadar akıcı olan bir kitaptı. Okullarda neden okutulmadığı, neden günümüz siyasetçilerinden duyulmadığı aşikar. Bize iş yapabilecek kadar zeki fakat işi sorgulamayacak kadar salak olmamız öğretilen eğitim sisteminin parçası olan her öğrencinin, biri altında çalışan ya da altında biri çalışan her iş sahibinin, kendini yetersiz ya da oldukça zeki varsayan kişilerin, kısaca her kesimden herkesin okuması gerektiğini düşündüğüm bir yazar/kitap.