-Çok kritik spoiler vermeden elimden geldiğince incelemeye çalışacağım. Ayrıca kitabı İngilizce okuduğum için alıntıları da ingilizce koyuyorum. Kendim kötü çevirerek asıl ruhunu bozmak istemedim.-
Wow.
Uzun zamandır tavsiyeler ve toplumun kabul ettiği belli başlı kitaplarda ya da teknik mühendislik kitaplarında zamanımı geçirirken okurken eğlenmenin, gülmenin, üzülmenin,heyecanlanmanın ne demek olduğunu unutmuşum. Öncelikle bunu bana hatırlattığı için kitabın yazarı Andy Weir’de teşekkürler.
Andy Weir’in okuduğum ilk kitabı muhtemelen yazarın hayranı olan çoğunuzun tahmin ettiği üzere “The Martian” idi. Bir adamın ıssız bir gezegende hayatta kalma çabasını okurken merak ve heyecan içindeydim. Karakterin mizahi yönü sayesinde kitabın bazı yerlerinde stand up showunda gibi kahkaha attığımı hatırlıyorum.
Artemis için verebileceğim formül şu:
(The Martian’daki mizah)x2 + baba kız ilişkisi + hüzün + bolca pişmanlık +kaynak+ birazcık aşk = Artemis
Jazz Bashara: Ana karakterimiz, 26 yaşında,Aslen Suudi Arabistanlı ama kendisini Artemisli olarak görüyor, kaçakçı,teknik kaynakçı, zeki ama tembel, hayatta yanlış tercihler yapma konusunda rakipsiz, kendi halinde, ağzı bozuk, laf sokmaya bayılan ve zengin olmak hayattaki yegane hedefi olan bir kadın. Bu karışım neticesi olarak pek fazla yakın arkadaşı yok. Babası ile hayata bakış farkları ve baş belası ergenlik yılları nedeniyle mesafeliler.
Hikayemiz birkaç on yıl sonrasındaki bir gelecekte Ay yüzeyindeki bir yerleşke olan Artemis'de geçiyor. Kitap boyunca Jazz’ın ağzından olaylara tanık oluyorsunuz. Hemen hemen her ayrıntıyı betimliyor:
"Aldrin is the closest bubble to the landing zone. Wouldn’t want rich people dirtying themselves by traveling through impoverished areas, right? Bring them straight into the pretty