Murat
@log_e_x
Issız yerlerde kendin için bir evren ol
Makine Mühendisi
Samsun
100 okur puanı
Mart 2015 tarihinde katıldı
Vakit Kaybı
Tolstoy'un bağnaz, fakirlik övücü, tutucu kişiliğine alışkın olmakla birlikte istediği zaman inanılmaz sıkıcı da olabilme yeteneğini öğrendim. Kitapta olaylar itekleme ve anlamsız. Detaylarla dolu betimlemeler bıktırıcı. Verilmeye çalışılan mesajlar tatmin edici değil. Aşk hikayeleri adeta Wattpad sitesinde bir ergenin hikayesi kadar zorlama ve derinlikten uzak. Karakter gelişiminden ziyade gerileyişi var. Tabi onlarca farklı karakteri aklınızda tutup takip edebilirseniz bunun farkına varırsınız.
Roman akıcı değil peki bilgilendirici mi?. Hayır! Tüm tarih bilgisini bir paragrafta toplayabilirsiniz. Özetle yerleşmiş bazı yargılara ön kabullere rağmen bu kitabın kesinlikle gördüğü ilgiye ve takip edildiği topluluğa layık olduğunu düşünmüyorum. Yüzlerce sayfadan oluşan tam bir vakit kaybı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir Başyapıt
-Çok kritik spoiler vermeden elimden geldiğince incelemeye çalışacağım. Ayrıca kitabı İngilizce okuduğum için alıntıları da ingilizce koyuyorum. Kendim kötü çevirerek asıl ruhunu bozmak
Sıradan Bir HikayeFelsefe-Jerome_David_Salinger608.jpg)
Bir arkadaşımın tavsiyesi ile okumaya başlamıştım. Başta beklentim çok yüksekti bunda arkadaşımın övgüleri ve konusu etkili olmuştu. Ancak her ikisinin de yanlış olduğunu fark ettim.
Konusu bir
Çoğu kişinin “ne buluyorsun bu kitapta anlamıyorum” dediği bir kitap. Bu kitap benim aradıklarımı tam ortasından vuruyor. Karanlığın Sol Eli, dünyamıza çok benzeyen Kış adlı bir gezegende geçer. Bu gezegende yılın en sıcak zamanlarında bile yarı-kutup iklimi yaşanır ve tüm sakinleri androjendir. Bu sebeptendir ki toplumdaki düalizm eğilimi kaybolmuş arkadaşlık , sevgi gibi kavramlar bizim dünyamızda olduğundan daha çetin bir hal almıştır. Toz pembe bir ilerleyişe sahip değil. Öyle ki bu gezegende kuş bile yok. Ancak savaş kavramı da yok. Tek düze iyi ve kötü yok burada. Ama yine de beni cezbeden bir temasi var.
Mesela Kış’ın soğuğunda içimi ısıtan bir dostluğun gelişimi var: "Buzun üzerinde çadırda yatıyor gibiydik sanki ama korunaksız, yiyeceksiz, huzursuz; arkadaşlığımızdan başka bir şeyimiz yoktu”.
Mesela ölümü, belirsizliği sunuyor bana: "Hayatı mümkün kılan şey sürekli, dayanılmaz belirsizliktir, yani bir sonra ne olacağını bilememek."
Mesela ahlakı anlatıyor: 'yerine getirmem gereken görev her türlü kişisel borç ve sadakatin üzerindedir'. 'Öyleyse’ dedi yabancı hiddetli bir kesinlikle, ‘ahlak dışı bir görevdir bu.’
Mesela zaman ve yaşama değiniyor: "Böyle bazı talihli anlarda tam uykuya dalarken yaşamımın gerçek merkezinin ne olduğunu tüm kuşkuların ötesinde biliyorum, geçmiş ve yitmiş; ama yine de sürekli olan o zaman, süren an, sıcaklığın yüreği."
Velhasıl bu kitap bana değiniyor. Bende ona. Belki siz buna saplantı diyebilirsiniz. Doğrudur… Ama saplanmadan nasıl dik durabilirim ki?
Kitabından sonra filmine bir göz attım. 1980 yapımı "A Tale of Two Cities". Filmin kafamda daha iyi oturmasını sağladı. Fransız İhtilaline farklı bir yönden bakmanızı sağlayacak bir kitap. Tarihsel bakış açınızı değiştireceği gibi aynı zamanda psikolojik ve duygusal olarak da farklı bir deneyim sunacaktır. Özellikle sydney carton karakteri kolay kolay bulamayacağınız çok eşsiz bir karakterdir. Tüm bunların yanında polisiye diyebileceğimiz bir sonla kitabı sonlandırdım.
Hızlı bir solukta giden bir kitap değil. Karakterlerin karışmamasına olay örgüsünü yaşamaya dikkat edin.
"Eğer uzun zaman önce sana verdiğim sözü hatırlarsan, bunu hemen anlayacaksın. Sözümü kanıtlayabileceğim gün geldiği için mutluyum."
