O esnada sevimli;ama fakirliği her halinden belli olan bir çocuk dikkatimi çekti. Çok acınası bir durumu vardı. Üzerinde paramparça olmuş bir gömlek vardı,ayakkabıları ise yoktu. Büyülenmiş bir şekilde ağzını açmış kemancıyı izliyordu. Çocukluk bu olsa gerek sevgili Varvara. Müziğe o kadar dalmış ki üşüyen ellerini,buz tutmuş ayaklarını hissetmiyor gibiydi. Ağzına gömleğinin kolunu almış,kendini müziğe kaptırmıştı.