"Şunu iyi bil ki, Bassanio, işine geldiğinde
Şeytan da Kutsal Kitap'tan örnekler verebilir.
Kendine kutsal tanık bulan kötü bir ruh
Yüzüne gülen alçağın biridir,
Dışı iyi, ama içi çürümüş bir elma gibidir.
Ah şu sahtekârlık ne düzgün görünür dışarıdan!"
"Hayatın en başında, herkes gibi zamana
tepki veren ve büyüyen uzun isimli küçük bir çocuk olan o kişiye tutunabilmeyi istiyorum. Ama önceye dönebilmenin hiçbir yolu yok. Geçmişle yapabileceğimiz tek şey, onu sırtımızda taşımak ve ağırlığının gitgide arttığını hissederken altında kalıp ezilmemek için dua etmek."
"Beklentilerin aksine, tıpkı ürkek ve kolayca korkan insanlar nasıl şiddetli bir fırtınanın daha da güçlenmesini daha
çok arzularsa, insanlardan tam bir korku içinde yaşayanlar,her zamankinden daha korkutucu ve korkunç canavarları
kendi gözleriyle açıkça görmek için psikolojik bir ihtiyaç geliştirirler ama ne yazık ki insanlık denen canavar tarafından fazlaca yaralanan bu sanatçılar o kadar dehşete kapılmışlar ki sonunda görülere inanırlar ve canavarlar, doğanın öğle güneşinin acımasız parıltısı altında gözlerinin önünde canlı bir şekilde beliriverir."
"İnsanları güldürdüğü sürece ne olduğu fark etmeksizin her şeyi yapabilirdim. Onları güldürebilirsem, onların "hayatlarına" gerçekten uymamamı önemsemezler diye düşündüm. Her şeyden önce, dışarı çıkmaktan kaçınmam gerekiyordu. O insanların gözüne batmaktan kaçınmalıydım. Ben bir hiçim, rüzgârım, gökyüzüyüm. Ailemi soytarılıkla
eğlendirmek için uğraşırken düşüncelerim bunlardı. Kendi ailemden çok daha anlaşılmaz ve korkunç göründükleri için uşaklar ve hizmetçiler için bile soytarıyı oynadım çaresizce."
"Görünürde her zaman gülümsüyor olsam da içeride çaresiz bir mücadeleyle debeleniyordum, bir ipte yürüyordum, ter içindeydim, onları eğlendirdikçe felaket ihtimali her an yaklaşıyordu."