unsatisfied
@lostsawyer
861 okur puanı
Mayıs 2017 tarihinde katıldı
Bugün hayatımın en kötü günü...
Daha önce hiç kayıp yaşamamıştım, daha önce hiç bu duyguyu tatmamıştım. Ama kader sonunda en sevdiğim kişiyi benden aldı. Hem de ona büyük acılar çektirdikten sonra...
Şu an o kadar üzgünüm ki anlatamam. Pişmanım, büyük bir boşluğun içindeyim. Hâlâ her şey gerçek değilmiş gibi hissettiriyor. Daha hâlâ onu kaybettiğimi idrak edemiyorum. Muazzam bir korku ve bilinmezlik içerisindeyim. Kelimelerim bile bana ihanet etmiş vaziyette; artık bundan sonra ne yapacağımı hiç bilmiyorum.
2026'dan nefret ediyorum. 29 Ocak'tan nefret ediyorum. O gitmişken geride kalmış olmaktan nefret ediyorum.
Annemi şimdiden çok özledim. Artık onu bir daha hiç göremeyeceğim, onu bir daha asla öpemeyeceğim. Keşke bu acıyı ne o ne de biz yaşamasaydık. Keşke düne geri dönebilseydik...
Bu günü hem hafızamdan silmek hem de hiç unutmamak istiyorum. Ama annem gitti ve bir daha da asla geri gelmeyecek...
unsatisfied
Başınız sağolsun, mekanı cennet olsun
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Okuyup görüşlerini yazar mısınızz :)
Öbürlerinin yanında çok basit kaldığını hissediyorum acaba şiiri dergiye yollamasa mıydım diyorum şu an😔
unsatisfied
ben çok başarılı bulmasam da ortalama bir şiirden çok iyiye yakın ama mental durumunu yansıtma ihtimaline karşı ne yapmalıyım diye düşünebilsen senin için daha iyi olabilir, iyi günler diliyorum.
Zart ZortEdebiyat & Roman
Öncelikle bu yorumum boool bol spoiler ve küfür içerebilir, okumaya başlamadan önce gardınızı alınız. Ve şunu da söylemek isterim ki, eğer büyük bir Ediz veya Öznur fanıysanız rica ederim yorumumdan uzak durun, benim başımı belaya sokmayın. Sizinle uğraşamam. Teşekkürler.
BİTTİ!
ALLAH'IM, BİTTİ. SANA ŞÜKÜRLER OLSUN!
ÇOK AFEDERSİNİZ, AMA BU KİTAP HARBİDEN KIÇIMDAN KAN ALDIRDI!
27 yaşındayım, kendime daha önce hiç böyle bir eziyette bulunmamıştım. Kendimi mazoşist gibi -gerçi her zaman biraz mazoşist olduğumu biliyordum da, bu çok ileri seviye oldu- hissediyorum. Ve ayrıca, buradan Arzu arkadaşıma seslenme gereğinde hissediyorum kendimi, zira beni bu kitabı okumaya o sürükledi. Senden alacağım var kızım, yazdım kenara. Ki beraber başladığımız bu yolda beni yarı yolda bırakmıştır, bunu da şöyle kıyıya köşeye eklemek istedim.
Yani bir kitap ancak bu kadar acı verici olabilirdi. Gerçekten fiziksel olmasa bile, psikolojik olarak tüm bedenimin ağrıdığını hissediyorum. Kitap boyunca o kadar sinirden kastım ki kendimi, kitabı elime alıp birkaç bölüm okuduktan sonra sürekli bir ara verme gereği hissettim kendimde. Kaldı ki, 814 sayfanın bariz bir şekilde 500 600 sayfası falan çöp. Yani kağıt israfından başka hiçbir şey değil. Yazar o kadar çok geçmişe gitmiş ki, gerçekten okurken boğuldum. Kitabın yarısına gerçekten okuyarak, hiçbir yeri atlamadan gelmeye çalıştım. Ama baktım bu asla böyle olmuyor, atlayarak okumaya başladım.
Kitap söylediğim gibi çok fazla gereksiz uzundu ve kitabın içinde o kadar elle tutulur bir şey olmuyordu ki resmen delirdim. Öncelikle kitabın tamamen içine girip eleştirilerime başlamadan önce bir şeyi söylemek istiyorum. Öznur Yıldırım kalemi kötü olan birisi değil, yani gelecek vaad edebilecek bir yazar olabilir kendisi. Olabilir diyorum, eğer
unsatisfied
Kitabın sonları güzelse 2 ve 3. kitabı alıp okurum diyordum (ilkini okumuştum) bu incelemeyi okuyana kadar. Ama inceleme nerdeyse 1 yıl önce olsa da sinir kırıntılarının bitmiş olduğunu umarım. (bitmeyecek kadar yoğundu) İyi günler
Ne zormuş babasızlık.. Şuraya iyi bayramlar diye ileti bile atamadım, elim varmadı.. Bayram mı o da ne ki dedim günlerdir. 1 saattir albümleri karıştırıyorum, telefonumdaki fotoğraflara bakıp bakıp durduramıyorum kendimi. Hayattayken sıkı sıkı sarılın anne-babalarınıza.. Çok sevdiğinizi söyleyin, çokça vakit geçirin. İnanın geçmiş geri gelmiyor ve keşke daha fazla yanında olsaydım diyorsunuz. Hayatın karmaşasında, koşuşturmacada nasılsa iyiler diye düşünüyoruz ama öyle değil işte, öyle değillll.. Zamanı geri getiremiyoruz ve her geçen gün eksiliyoruz. Sonrası mı? Tam olarak şu an dibin dibi.. Çok andım seni bugün babam.. Çok özledim, geçmiyor özlemin, sesin yine kulaklarımda, bakışın, kızım diye seslenişin.. Neden beni kapıda karşılamadın be babam.. Oysa ne çok istedim seni o kapıda görmeyi..
unsatisfied
başınız sağolsun tekrardan
